Yunanistan'da yasaların aşırı derecede artması, bürokrasiyi besleyen, yatırımları geciktiren, kayırmacılığı teşvik eden ve devlete olan güveni zayıflatan bir karmaşaya yol açıyor. Dianeosis araştırma kuruluşunun 2001-2025 dönemini kapsayan yeni çalışması bu sonucu ortaya koydu.
Araştırmacılar, Yunanistan'da her yıl yaklaşık 100 yeni yasa çıkarıldığını, bunun yanı sıra binlerce bakanlık kararı ve düzenleyici işlem yapıldığını tespit etti. Resmi Gazete sayısı 2001'de 1.831 iken 2024'te 7.790'a yükseldi. Bu dört katlık artış, araştırmada 'düzenleyici patlama' olarak tanımlanıyor. Buna karşın birçok ekonomik, sosyal ve teknolojik gelişmenin yeterince düzenlenmediği, yazarların deyimiyle 'kötü yasa yapımına' yol açıldığı belirtiliyor.
Araştırma, mali kriz, kurtarma paketleri ve Kovid-19 salgını gibi ardı ardına yaşanan krizlerin kural koymayı hızlandırdığını ancak yasaların kalitesini mutlaka artırmadığını ortaya koyuyor. Tam tersine, bu krizler çoğu zaman karmaşıklığı daha da artırdı.
Atina Üniversitesi Siyaset Bilimi Profesörü Dimitri A. Sotiropoulos, “İdeal düzenleme biçimi, geniş konular için daha genel kriterler içeren daha az yasadır. Oysa bizim yasalarımız inanılmaz ayrıntılar barındırıyor” dedi.
Araştırmacılar, yasama faaliyetinin artmasının birkaç nedenini sıraladı. Bunlar arasında, bakanların başarısını çıkarılan yasa sayısıyla ölçen siyasi kültür ve siyasi kutuplaşma yer alıyor. Siyasi kutuplaşma nedeniyle yeni hükümetler sık sık seleflerinin mevzuatını değiştiriyor veya yürürlükten kaldırıyor.
2010-2018 kurtarma döneminde cumhurbaşkanlığı kararnameleri keskin bir şekilde azalırken acil yasama işlemleri arttı. Bu durum, daha hızlı kural koymaya doğru bir kaymaya işaret ediyor. Araştırmada ayrıca, birbiriyle ilgisiz birçok hükmü bir araya getiren 'torba yasaların' yükselişi de dikkat çekiyor.
Bu durumun sonuçları sadece hükümet idaresiyle sınırlı kalmıyor. Özellikle küçük işletmeler, yasal gereklilikleri takip etmek ve bunlara uymak için önemli kaynaklar ayırmak zorunda kalıyor.
Araştırmada önerilen çözümler arasında mevcut reformların daha sıkı uygulanması, yasama metni hazırlama konusunda uzmanlaşmış daimi bir üst düzey memur kadrosu oluşturulması, siyasi atamalara sınırlama getirilmesi ve yapay zeka desteğiyle yasaların politika alanına göre sistematik olarak kodifiye edilmesi yer alıyor.
