Bu ayın başında Peristeri Kültür Merkezi’nde düzenlenen Fantasy Festivali, kendini tutkulu nerd’lerin ve yeni başlayanların nihai adresi olarak tanıttı. Festivalde çizgi romanlardan koleksiyon kart oyunlarına, koleksiyon minyatürlerinden DnD gibi masa üstü rol yapma oyunlarına kadar pek çok niş ilgi alanı bir araya geldi. Ancak çizgi roman standları ve kart oyunu masalarının arasında kültür merkezinin bir kanadı çelik sesleriyle çınlıyordu. Küçük pratik “arena”larda Atina’daki tarihi eskrim okullarının sporcuları uzun kılıç ve rapier (ince bıçaklı bir tür kılıç) ile karşılıklı vuruşlar yaptı ve pek çok meraklının ilgisini çekti.
Elbette 2026’da bu oldukça sıra dışı bir görüntü, ama birkaç yüzyıl öncesinde çok daha sıradan bir manzaraydı. Ortaçağda kılıç, esas olarak atlı savaşan zırhlı savaşçı soylular olan şövalyelerin en belirgin silahıydı.
Bugün popüler kültür kılıcı şövalyeliğin ve onurun efsanevi sembolü olarak görüyor. Pembroke 1. Kontu Sir William Marshal (1146-1219) ile Bertrand du Guesclin (1320-1380) gibi isimler, geriye dönük bakıldığında şövalyelik davranışının örnekleri olarak görülüyor.
Bu tanımlayıcı Ortaçağ figürleri için kılıç bir silahtan fazlasıydı; kimliklerinin bir parçasıydı. Sir William Marshal’ın mezar heykelinin yanına bir kılıç oyulmuş durumda.
Bertrand du Guesclin’in dikkat çekici bir heykeli, kınından çekilmiş kılıcıyla atın üstünde zırhlı bir şekilde, kararlı ve emredici bir duruşta tasvir ediliyor.
Savaş meydanından antrenman salonuna
Modern çağdaki yaygın algıda kılıç ya “eski günlerin” bir kıvılcımını çağrıştırıyor; yani uzak ve çoğu zaman karanlık bir geçmiş görüntüsü. Ya da J.R.R. Tolkien’ın Yüzüklerin Efendisi ve/veya G.R.R. Martin’in Buz ve Ateşin Şarkısı gibi fantastik türdeki karakterlerle ilişkilendiriliyor.
Nedeni ne olursa olsun, tarihi eskrim patlama yaşıyor ve yalnızca Atina’da dört okul bulunuyor.
Tarihi eskrimin modern kültürdeki rolünü, özellikle de Yunanistan’daki yerini anlamak için To Vima International Edition, CORIOLANOS Spor Kulübü’nde tarihi eskrim antrenörü ve Atina Eskrim Kulübü’nün tarihi eskrim bölümünde eş antrenör olan George Zacharopoulos ile görüştü.
Bize tarihi eskrimin sizin için ne anlama geldiğini ve bu spora nasıl başladığınızı anlatır mısınız?
Kılıçlarla ilk pratik deneyimim olimpik eskrimdeydi, ama küçük bir çocukken de kılıçları hep sevdim. Spor eskrimi yaparken bu silahın ve bu tür dövüşün nasıl ortaya çıktığını hep merak ettim. Bunun tarihini araştırmaya başladım ve 2004 civarında tarihi eskrimi keşfettim. Tarihi eskrim, Tarihi Avrupa Dövüş Sanatları ya da kısaca HEMA olarak da biliniyor.
Bu, 1980’lerde başlayan ve modern eskrimin aslında atası olan eski Avrupa eskrim sanatının yeniden canlanmasıydı; büyük bir hareketti.
Keşfettiğimde inanılmaz hissettim, çünkü iki tutkumu bir araya getiriyordu: eskrim ve tarih. Özellikle de geçmişte kılıç ve diğer silahların neden ve nasıl kullanıldığına dair kültürel tarih bilgisi ile kılıçla dövüşmenin ve eskrimin keyfi bir arada.
Ancak Yunanistan’da o dönemde bu pek bilinmiyordu. Yani Yunanistan’da bu hareketi ve topluluğu 2004-2005 civarında bizler ve başka insanlar başlattık.
Bir kişi size tarihi eskrimin, diğer spor ya da ilgi alanlarının sunmayabileceği hangi egzersiz ya da hobi olanakları sunduğunu sorsa ne cevap verirsiniz?
Tarihi eskrimde iki kavram var: biri dövüş sanatı, diğeri sportif yön. Daha geleneksel olan dövüş sanatını takip edebilirsiniz ya da turnuvalara girip yarışmak için sportif tarafı seçebilirsiniz. Ya da ikisini birden yapabilirsiniz.
Ne sunduğunu mu soruyorsunuz? Sadece turnuva kazanmak için sığ bir beceri sunmuyor; pek çok farklı beceri de sunuyor. Çok sayıda silah ve çok sayıda hareket var, bir de arkasındaki tarihi bilmek gerekiyor. Yani atletik yönün yanında, ben buna “psikokinetik aktivite” diyorum. Beden, zihin ve ruhu aynı anda işin içine katıyor. Bu yüzden tamamen spor değil, tamamen dövüş sanatı da değil; hepsinin birleşimi. Bir kişi bunu saf spor, dövüş sanatı ya da ikisi birden olarak görebilir, çünkü ikisi de aynı ağacın dalları.
Başlamak isteyen ama tereddüt eden birine ne dersiniz?
Egzersizi, kılıç sevgisini ve daha geniş bir tarih, kültür ve medeniyet bilincini bir arada sunan bir şey yapmak istiyorsanız, işte bu. Bir bakıma kökleriniz ile bağlantı kurmanızı sağlar, çünkü geçmişte olayların nasıl gerçekleştiğini anlarsınız.
Tarihi eskrimin özelliği bu: Sadece sığ eskrim ya da dövüş kuralları değil; pek çok yönü var. Bu yüzden size pek çok şey sunabilir ve ne kadar derinleşmek istediğinizi her zaman siz seçebilirsiniz.
Farklı kulüpler var mı ve turnuvalara katılıyorlar mı?
Evet, aslında Atina’da tarihi eskrim yapan dört kulüp var:
- Atina Eskrim Kulübü
- Pegasus – Atina Tarihi Eskrim Kulübü
- CORIOLANOS Spor Kulübü
- Tarihi Avrupa Dövüş Sanatları Akademisi ‘Leontes’
Selanik’te de Xifomachos adında bir kulüp var.
Sorunuzun ikinci kısmına gelince, 1 Şubat 2026’dan bu yana Historical Fencing Ratings Greece (HFRG) platformunu kurduk. Bu platform, Yunanistan’daki tarihi eskrimcileri sıralayan bir sistem; sporcular puanlı turnuvalarda yarışıyor. Geçen sezon ilk kez tarihi eskrim için resmi Yunanistan Şampiyonası’nı uzun kılıç ve rapier kategorilerinde düzenledik.
Sezonlar okul yılı gibi işliyor. Geçen sezon eylül 2025’ten temmuz 2026’ya kadardı. Aynı şekilde içinde bulunduğumuz 2026-2027 sezonu da tarihi eskrimin puanlı bir spor olduğu ikinci yıl.
Bu okullarda ve turnuvalarda farklı türde kılıçlarla antrenman yapabiliyor musunuz?
Evet, geçen yıl ana kategoriler uzun kılıç ve rapierdi. Bu yıl uzun kılıç, rapier, kılıç ve kalkan (sword and buckler) ve saber (kılıç türü) olmak üzere dört kategori olacak. Ayrıca son dönemdeki koruyucu ekipman kalitesi yenilikleri ve kullanılan kılıçların türü sayesinde tarihi eskrim genel olarak güvenli bir aktivite.
Turnuvalara gelince, isteyen herkes tüm kategorilerde yarışabilir. Düzenli ve yasal bir tarihi eskrim kulübüne kayıtlı olmak yeterli.
Sporda erkek ve kadın dağılımı nasıl?
Disiplinimizde kadınların oranı düşük; yaklaşık 3’e 7 ya da 2’ye 8. Bunu değiştirmeye çalışıyoruz. Kılıç, bir nevi eşitleyici. Örneğin güreş, boks ya da kickboxing gibi ağırlığın büyük rol oynadığı sporlara benzemiyor. Disiplinimizde kadınlar karma kategorilerde yarışabiliyor; yani aynı turnuvada erkekler ve kadınlar birlikte dövüşüyor. Bu nedenle daha fazla kadının bu spora katılmasını çok isterim.
İlginç bir tarihi ayrıntı var. Üzerinde çalıştığımız ilk tarihi eskrim eserlerinden biri olan ve kılıç ile kalkan dövüşünü öğreten, 14. yüzyılın başına tarihlenen Walpurgis Fechtbuch (MS I.33)’te dört panel bir erkek ile bir kadın arasındaki dövüşü gösteriyor! Nadir bir durum, ama temel bir el kitabında yer alıyor.
Bu yüzden kadınları kulüplere gelip katılmaya çağırıyorum. Kulüplerin havası ve atmosferi, sportif tarafı seçseniz bile diğer sporlara göre daha çok takım çalışmasına dayalı ve daha az rekabetçi.
Konuştuklarımızla ya da bunun ötesinde eklemek istediğiniz bir şey var mı?
Bence insanların gelip tarihi eskrimi denemesi gerekiyor. Dünyada, özellikle Avrupa ve ABD’de yükselen bir aktivite. Kılıçlara ve kılıçla dövüşmeye ilgi duyan, bir de tarihi seven insanlar mükemmel bir ortam bulacaklar. Fiziksel ve zihinsel olarak çok şey kazanacaklar; umarım, daha önce bahsettiğim gibi, psikokinetik olarak da.
