Athens, Makedon Kralı Büyük İskender'in 323 MÖ'de ölümü üzerine, Makedon hakimiyetine karşı ayaklanmaya karar verdi. Bu karar, Atina ve diğer Yunan şehir devletlerinin Makedonların otoriter yönetimine karşı bir şans gördükleri için verdi. Bu ayaklanma, Lamian Savaşı olarak bilinen bir dizi çatışmanın başlangıcını işaret etti.
İlk olarak General Leosthenes'in liderliğinde başarılı olan Atina ve müttefikleri, kısa süre sonra Makedonların karşı atağına maruz kaldılar. Leosthenes'in kahramanca ölümü ve Antipater'in kaçması, Makedonlara Crannon Savaşı'nda Atina ve müttefiklerini yenme fırsatı verdi. 322 MÖ itibarıyla, Atina demokrasisi çökmüş, donanması paramparça olmuş ve Makedonlar tarafından bir oligarşi ve garnizon kurulmuştu.
Lamian Savaşı, bir zamanlar güçlü olan Atina'nın otonomi için son bir çaresiz çabasını temsil etti ve Atina'nın kaderini mühürledi. Atina, eski ihtişamlı günlerine ve demokrasinin doğduğu yere geri dönebilir miydi?
Atina, MÖ 5. yüzyılda bir lider Yunan şehir devleti olarak ortaya çıktı ve Cleisthenes'in reformlarıyla demokrasinin doğduğu yer oldu. Bu, Atina'nın Altın Çağı olarak bilinen bir dönemdi. Atina, Delian Birliği içinde siyasi hegemonya ve ekonomik büyümeye ulaştı.
Fakat Atina, Persia ile barış sağladıktan sonra, Delian Birliği yavaş yavaş Atina'nın bir imparatorluğuna dönüştü. Atina, müttefiklerine karşı kontrolünü sıkılaştırdı ve Parthenon gibi büyük ve lüks inşaat projelerini finanse etti. Bu kamu yapıları, Atina'nın müttefiklerinin parasıyla finanse edildi. Pericles döneminde, Atina, Yunanistan'ı askeri ve kültürel olarak domine etti ve Sophocles gibi oyun yazarları ve Socrates gibi filozoflar yetiştirdi.
Fakat Atina, Sparta ile Peloponnesian Savaşı'nda aşırı genişledi. Şehir, veba ve yenilgiyle karşı karşıya kaldı. MÖ 338'de, II. Philip, demokratik Atina ve Thebes'i Chaeronea Savaşı'nda yenerek, Atina'nın otonomisini sınırladı. Atina, kültür ve öğrenimin merkezi olarak kaldı, ancak bu askeri ve siyasi yenilgi, Atina'nın siyasi bağımsızlığının sonunu işaret etti.
Büyük İskender'in ölümü, Atina ve diğer Yunan şehir devletlerinde, yıllarca süren Makedon hakimiyetine karşı biriken hoşnutsuzluğu ortaya çıkardı. MÖ 323'te, Büyük İskender'in ölümü üzerine, güney Yunanistan'daki şehir devletleri, Makedonların otoriter yönetiminden kurtulma fırsatı gördükçe ayaklanmaya başladılar.
