Antik Romalı şair Ovidius'un Ars Amatoria adlı eserinde selvi, defne ve zeytin ağaçlarıyla dolu yemyeşil bir cennet olarak tanımladığı bu bölge, aradan geçen yüzyıllara rağmen doğal güzelliğini büyük ölçüde koruyor.
Manastır, 11. yüzyılda Caesarius adlı bir kişi tarafından kuruldu ve hem manastır hem de çevresindeki semt adını buradan aldı. Yapı, antik bir Roma tapınağının kalıntıları üzerine inşa edildi; bu tapınak da daha önce Afrodit ve Demeter'e adanmış daha eski bir pagan tapınağının yerinde yükseliyordu. Antik tapınaktan günümüze kalan dört orijinal mermer sütun, ana kilisenin kubbesini hâlâ taşımaya devam ediyor.
Merkezdeki Meryem Ana'nın Göğe Yükselişi Kilisesi, klasik bir Bizans haç-kare planına sahip. İç mekân, Aynorozlu ustalar tarafından yapılmış 16. yüzyıldan kalma muhteşem fresklerle süslü. Kubbenin içinde özellikle Pantokrator ve Tahtın Hazırlanışı tasvirleri dikkat çekiyor.
Ana kilisenin yanında 17. yüzyıldan kalma Büyük Aziz Antonios'a adanmış bir şapel bulunuyor. Manastır kompleksinin tamamı — yemekhane, mutfak, yaşam alanları, hamam, narteks ve çan kulesi dâhil — son derece iyi korunmuş durumda.
Manastırın yakınında tarihi Afrodit Çeşmesi yer alıyor. Yerel efsaneye göre, bu çeşmenin sularının kısırlığı iyileştirme gücü var. Su, koç başı şeklindeki şirin bir çeşmeden akıyor ve etrafı ceviz ağaçları, selviler ve çam tepeleriyle çevrili; bu tepelerde arı kovanları da bulunuyor.
Kaisariani Manastırı, tarihi boyunca özel ayrıcalıklara sahip oldu. 1205'te Atina'nın Haçlılar tarafından fethini atlattı ve 1456'dan sonra Osmanlı yönetimi altında varlığını sürdürdü. Ünlü Bizans bilginlerinden Gemistus Plethon burada ders verdi; imparatorlar, padişahlar ve Atina metropolitleri manastırı sık sık ziyaret etti.
