Dünya Kupası'nı izlemedim, tıpkı Olimpiyatları izlememiş gibi. Amerikan futbolu, basketbol ve boks gibi sporları izlemeyi tercih ediyorum. Dünya Kupası'nı izlememin nedeni, tüm dünyanın yarışıyor olması ve bu benim için çok büyük geliyor.
Eğer futbol izleyeceğim, daha küçük bir evreni tercih ediyorum, örneğin İngiliz Premier Ligi. Dünya Kupası'nı izleyenlerin çoğu, ülkelerinin yarışmasını heyecanla bir şekilde izliyordu. Vatanseverlik onurludur, ancak ben ülkemizin bir altın madalya kazanması konusunda heyecanlanmıyorum.
NBA, son yıllarda integrityi para karşılığında satmıştır. Dünya Kupası finalinde Argentina ve İspanya, normal sürede gol atamadılar, İspanya uzatma da 1-0 kazandı. NBA'da ise kurallar, daha sık gol atmak ve daha dramatik bir şekilde oynanmak için değiştirilmiştir.
Spor, özellikle basketbol ve futbol, zamanla daha fazla izleyici çekmek için değişime uğramıştır. Ancak Dünya Kupası, hala bir spor olarak kalmıştır ve final maçı, 1.5 milyarın üzerinde insan tarafından izlenmiştir.
Presidential debates de, aynı şekilde değişime uğramıştır. Artık, moderatörler ve adaylar, carefully choreographed performanslar sergiliyorlar. Ancak, Newton Minow'un ilk olarak düşündüğü gibi, bu debates, adayların bilgilerini ve zekalarını göstermeleri için yapılmamıştır.
Medya da, zamanla değişime uğramıştır. Artık, haberler, izleyiciyi çekmek için tasarlanmaktadır ve gerçek haberler, ikinci planda kalmaktadır. Dünya Kupası, hala umut vermektedir, çünkü kimse, oyunculara bir senaryo vermemiştir ve oyun, gerçek bir şekilde oynanmıştır.
