--- title: "Tarihi Faliro santrali, Yunanistan'ın elektrik şirketi DEI'nin sergisiyle çağdaş sanata ışık tutuyor" url: "https://yunanda.net/haber/tarihi-faliro-santrali-yunanistan-in-elektrik-sirketi-dei-nin-sergisiyle-cagdas-sanata-isik-tutuyor" markdown_url: "https://yunanda.net/haber/tarihi-faliro-santrali-yunanistan-in-elektrik-sirketi-dei-nin-sergisiyle-cagdas-sanata-isik-tutuyor.md" site: "yunanda.net" language: "tr" published: "2026-11-07 17:00:57" updated: "2026-11-07 16:07:20" category: "Kültür" tags: ["Çağdaş Sanat","Atina Sergisi","DEI Meets Art","Faliro Buhar Santrali"] source: "To Vima" --- # Tarihi Faliro santrali, Yunanistan'ın elektrik şirketi DEI'nin sergisiyle çağdaş sanata ışık tutuyor > **Haberin asıl (HTML) sayfası:** https://yunanda.net/haber/tarihi-faliro-santrali-yunanistan-in-elektrik-sirketi-dei-nin-sergisiyle-cagdas-sanata-isik-tutuyor > Bu, haberin yapay zekâ ajanları için hazırlanmış Markdown sürümüdür. Okurlar için asıl sayfa yukarıdaki bağlantıdır. **Özet:** Atina'daki eski Faliro Buhar Santrali'nde açılan DEI Meets Art Vol. 2 sergisi, 55 çağdaş sanat eseriyle elektrik, enerji ve endüstriyel mirası ele alıyor. Yunanistan'ın elektrik şirketi DEI'nin ikinci açık sanat yarışmasının sonucu olan sergide beş eser, toplam 20.000 euroluk ödüle layık görüldü. Birinci ödülü, devrilmiş bir inşaat konteynerini ışıkla dönüştüren Orestis Mavroudis aldı. - **Yayın tarihi:** 2026-11-07 17:00 - **Kategori:** [Kültür](https://yunanda.net/kategori/kultur) - **Etiketler:** Çağdaş Sanat, Atina Sergisi, DEI Meets Art, Faliro Buhar Santrali - **Yazan:** Yunanda.net - **Kaynak:** [To Vima](https://www.tovima.com/culture/how-a-historic-power-station-is-illuminating-contemporary-art/) ![Tarihi Faliro santrali, Yunanistan'ın elektrik şirketi DEI'nin sergisiyle çağdaş sanata ışık tutuyor](https://yunanda.net/assets/uploads/2026/11/317c5dc2cf43f926233fe3819a19392c.jpg) Atılan inşaat malzemeleri sanata dönüştüğünde, sıradan bir mutfak beyaz dantelin altında kaybolduğunda ve elektriğin tarihi fotoğrafla, heykelle ve sesle yeniden yorumlandığında ne olur? Atina'nın Neo Faliro semtindeki eski bir santralde çağdaş sanatçılar bu sorulara beklenmedik yanıtlar buluyor. Yunanistan'ın başlıca elektrik sağlayıcısı Kamu Elektrik Şirketi'ne (DEI) ait tarihi tesislerde **DEI Meets Art Vol. 2** sergisi açıldı. Sergide **55 çağdaş sanat eseri** bir araya geliyor. Sergi, şirketin ikinci açık sanat yarışmasının sonucu. Yarışmaya 1.000'den fazla eser başvurdu ve toplam değeri **20.000 euro** olan beş nakdi ödül veriliyor. Sanat tarihçisi ve küratör Christopher Marinos'un küratörlüğünü yaptığı sergi, DEI'nin tarihini ve gelişimini farklı sanatsal yaklaşımlarla inceliyor. Eserlerin hepsi bir şekilde ışık, elektrik, enerji ve endüstriyel mirasla bağlantılı. Çarpıcı endüstriyel mekân ile seçilen eserlerin özgünlüğü ve yaratıcılığı bir araya geliyor. Bu da sergiyi Atina'nın çağdaş sanat takvimindeki önemli etkinliklerden biri yapmayı amaçlıyor. ## Devrilmiş bir çöp konteynerinden sanat eserine Birinci ödül, 8.000 euroyla Orestis Mavroudis'in 'Benne du Monde' (Dünyanın Konteyneri) adlı eserine gitti. Heykel enstalasyonu, İtalyan sanatçı Piero Manzoni'nin eseriyle doğrudan ilişki kuruyor. Mavroudis, devrilmiş bir inşaat atığı konteynerini beklenmedik bir şeye dönüştürdü. Konteynerin içinden ışık yayılıyor. Genellikle moloz ve atılmış yapı malzemeleriyle anılan bir nesne, şiirsel ve sembolik bir anlam kaynağına dönüşüyor. Eser, Manzoni'nin 1961 tarihli ünlü heykeli 'Socle du Monde' (Dünyanın Kaidesi) ile ilgili. İtalyan sanatçı, ters çevrilmiş bir yazı taşıyan baş aşağı metal bir kaide yaparak tüm Dünyayı sembolik olarak bir sanat eseri ilan etmişti. Görünüşte basit ama radikal bu hamleyle Manzoni, heykel ile kaidesi arasındaki geleneksel ilişkiyi tersine çevirdi. Kaide bir sanat eserini taşımak yerine, tüm dünyanın kendisinin sanat sayılabileceğini düşündürdü. Mavroudis bu fikri, gündelik bir nesnenin olağan işlevini değiştirerek daha ileri taşıyor. Ters çevrilmiş konteynerden yayılan ışık, dikkati işe yaramaz ya da atılmış olana değil, malzemelere tamamen yeni bir gözle bakma olasılığına çekiyor. ## Enerji üzerine beş sanatçı, beş farklı yorum Değeri 5.000 euro olan ikinci ödül, Dionysis Christofilogiannis'in 'White Current (2026)' eserine verildi. Enstalasyonda elektrikli cihazları ve ev eşyalarıyla birlikte bütün bir mutfak beyaz dantelle kaplanmış. Malzeme, ev içi emeği, bakımı ve geleneksel toplumsal cinsiyet rollerini çağrıştırıyor. Böylece enerji ile gündelik hayat arasındaki ilişkiye farklı bir bakış açısı getiriyor. 3.000 euroluk üçüncü ödül, DEI adı üzerine kurgulanmış parlak bir tabela olan Sofia Dtona'nın 'Blocking Minority (2026)' eserine verildi. ![](https://yunanda.net/assets/uploads/2026/11/91fde6c4e5f7c5b1796390f6f06782b2.jpg) Sanatçı, şirketin Yunanca adı olan Public Power Corporation S.A. ifadesinin harflerini yeniden düzenlemiş ve üç yeni harf ekleyerek İngilizce 'blocking minority' (engelleyici azınlık) terimini oluşturmuş. Bu ifade, bir yatırımcının kritik kararların onaylanmasını engelleyebildiği hisse konumunu anlatıyor. Dördüncü ve beşinci ödüller, 2.000'er euro değerinde olmak üzere sırasıyla Vasilis Noula ve Kostas Tzimoulis'ten oluşan VASKOS sanat ikilisine ve Virginia Mastrogiannaki'ye verildi. VASKOS, 'Divine Currents (2026)' adlı fotoğraf serisinde sahnelenmiş fotoğrafları, DEI'nin 1950'lere uzanan reklamlarındaki arşiv malzemeleriyle birleştiriyor. Eserleri ayrıca Apollon ve Hyacinthus'u disk atıcısı olarak betimleyen antik Yunan mitolojisinden besleniyor. ![](https://yunanda.net/assets/uploads/2026/11/2199c47d9c44ffc39132d29b148a1cf3.jpg) Mastrogiannaki ise 'Auratus Sanguinarius (2026)' videosunu sunuyor. Teknisyen kılığına girmiş iki müzisyen, Atina'nın başka bir bölgesi olan Keratsini'deki DEI'nin eski endüstriyel tesislerinde bulunan malzemelerden yapılmış gibi görünen nefesli çalgılarla müzikal bir diyalog kuruyor. Burada endüstriyel bellek, sesli ve performansa dayalı bir deneyime dönüşüyor. ![](https://yunanda.net/assets/uploads/2026/11/eb67a6e3465d0639ed9c6f7d8ecaeb89.jpg) ## Yedi üyeli jüri ve 1.000'i aşkın başvuru Beş kazanan eser yedi üyeli bir jüri tarafından seçildi. Marinos'un yanı sıra jüri üyeleri şunlardı: Katerina Gregou, Atina Ulusal Çağdaş Sanat Müzesi'nin (EMST) sanat direktörü. Giorgos Koumendakis, besteci ve Yunan Ulusal Operası'nın sanat direktörü. Maria Mavroeidi, Kurumsal Miras ve PPC Müzesi'nin direktörü. Elena Mavromichali, kültür stratejisti ve kültür yönetimi danışmanı. Thouli Misirlοglou, MOMus – Çağdaş Sanat Müzesi'nin sanat direktörü. Giorgos Tzirtzilakis, Tesalya Üniversitesi Mimarlık Bölümü'nde profesör. Yarışmanın tematik çerçevesi altında 1.000'den fazla eser gönderildiği için seçim süreci büyük bir zorluk yarattı. Marinos'a yarışmanın gereklilikleri ile sanatsal özgürlük arasındaki dengeyi, yeni sanatçılar için yarattığı fırsatları ve final sergisinin ardındaki kararları sorduk. ![](https://yunanda.net/assets/uploads/2026/11/eae383208b22008261d88b05ad0a9fb0.jpg) ## Jüri olarak açık çağrının koşullarını, katılımcıların sanatsal bağımsızlığıyla nasıl dengelediniz? Açık çağrının tematik çerçevesi önemli ölçüde sanatsal özgürlük tanıyordu. Sanatçılar, ışık ve enerjiyle doğrudan bağlantılı olmak koşuluyla, sergi için özel olarak üretilmemiş mevcut eserleri bile gönderebiliyordu. Konuya nasıl yaklaşmaları gerektiğine dair belirlenmiş bir estetik yön ya da özel bir şart yoktu. Bizler içerik ve sanatsal ifade açısından çoğulculuğu teşvik etmeye çalıştık. Bu çoğulculuk resim, heykel, enstalasyon, video ve etkileşimli ya da katılımcı unsurlar içeren işleri de kapsıyordu. Yanıt gerçekten etkileyiciydi. Bu da jürinin işini daha da zorlaştırdı, çünkü 300 ya da 500 öneriyi değerlendirmek başka, 1.000'i değerlendirmek başka bir şeydi. Her başvuruyu aynı kriterlerle ve aynı özenle değerlendirdik, her birini tek tek puanladık. İlginç olan şu ki, daha sonra seçilen 55 eseri Faliro Buhar Santrali'nin tarihi tesislerinde yerleştirilmiş halde yeniden değerlendirmemiz istendiğinde, ilk değerlendirmelerimizle aralarında önemli farklar olduğunu fark ettik. Bu tamamen anlaşılabilir. Bir eseri ekranda görmek başka, onu yerinde deneyimlemek başka bir şey. ## Açık bir yarışma, özellikle yerleşik sanat dünyasının dışındaki sanatçılar için sanatı kamuoyunun dikkatine sunmanın daha demokratik bir yolu olabilir mi? Sergideki eserler, bu tür girişimlerin genç sanatçıları gözler önüne çıkarmaya gerçekten yardımcı olabileceğini gösteriyor. Bunun bir örneği, hâlâ Atina Güzel Sanatlar Okulu'nda öğrenci olan Nikos Georgakopoulos'un bir resmi. Marileni Vourtsi de ilk kez Yunanistan'da bir grup sergisine katılıyor. Şimdiye kadar sergi deneyimi, eğitim gördüğü İsviçre ile sınırlıydı. Alexandros Psychoulis ve Eleni Zouni gibi yerleşik isimlerle yan yana getirerek bu genç sanatçılara gerçek bir destek veriyoruz. Ve sanatçılara sadece daha fazla görünürlük sağlamadık. Diğer meslek alanlarından insanlara da ilk kez bir sanat sergisinde yer alma fırsatı yarattık. Mimarlıktan gelen Georgia Tzazi ile aydınlatma tasarımından gelen Maria Danilatou'dan bahsediyorum. Son olarak, katılan sanatçıların 20'sinin 1990'dan sonra doğduğunu hatırlatmakta fayda var. ## 55 eser, 1.000'den fazla öneriden nasıl çıktı ## Seçiminizin ardındaki temel kriterler neydi ve final sergisini nasıl şekillendirdiniz? Temel kriterler, her eserin niteliği ve özgünlüğü ile sergi temalarına, yani elektriğe, enerjiye ve DEI'nin endüstriyel mirasına uygunluğuydu. Tüm öneriler değerlendirildikten sonra, sergi küratörü olarak kaç eseri gerçekten dahil edebileceğime karar vermem gerekiyordu. 'Edebileceğim' derken bilerek konuşuyorum, çünkü temel ön koşullardan biri Faliro Buhar Santrali'nin mekânsal olanaklarını ayrıntılı biçimde bilmekti. Mekân kaç eseri barındırabilir? Bu soruyu önceden yanıtlamam gerekiyordu. Üstelik başvuruların yüksek düzeyi göz önüne alındığında, başta planladığım gibi sadece 40 eseri dahil etmek haksızlık olurdu. Ama fark sadece sayılarla ilgili değil. Asıl zorluk, eserlerin küratörlüğünü başarıyla yapmak ve eserler ile sergilendikleri mekân arasında denge kurmak. Benim için bu, kuşkusuz büyük bir zorluktu. ## Hem jüri hem küratör olmak bir çıkar çatışması yaratıyor mu? Marinos projede iki rol üstlendi: Başvuruları değerlendiren jürinin üyesi ve final sergisini seçmek ve düzenlemekten sorumlu küratördü. Bu çift sorumluluğun yaklaşımını etkileyip etkilemediğini ve potansiyel bir çıkar çatışması yaratıp yaratmadığını ona sorduk. ## Bu iki rol kararlarınızı nasıl etkiledi? Aralarında bir çatışma oldu mu? Tam tersini savunurum. Yalnızca çatışma olmadığını söylemekle kalmıyorum, sergiyi küratörlüğünü yapacak kişinin önerileri değerlendirmesini ve nihayetinde sergilenecek eserleri seçmesini de önemli buluyorum. Her hâlükârda, başvuruları bağımsız olarak puanlayan jüri üyeleri, küratöryel sürecin ilk aşamasını birlikte şekillendirdi. Kendi estetik kriterlerine göre en ilgi çekici başvuruları belirleyip önererek sergi yönünün belirlenmesine zaten yardımcı oldular. Ayrıca, küratörlük deneyimi olan kişileri jüriye dahil etme fikrinin benim olduğunu da belirtmeliyim. Bir sergiyi küratörlüğünü yapan kişinin kimliğini taşıdığını unutmamalıyız. Aynı sanatçılar dahil edilmiş olsa bile, sergi başka biri tarafından küratörlüğü yapılsaydı kesinlikle bambaşka olurdu. O kişinin jüride yer alıp almaması fark etmezdi. Bir yandan değerlendirme sürecinin beni daha önce tanımadığım sanatçıların eserleriyle tanıştırdığından, diğer yandan da bu kadar yetenekli genç insanlarla ilk kez birlikte çalışma fırsatı verdiğinden memnunum. Aslında katılan sanatçıların yarısıyla daha önce hiç çalışmamıştım. Gelişmek isteyen bir küratör için bu, en büyük kazançtır. ## Endüstriyel bir simge çağdaş sanat mekânına dönüşüyor Yerleşik sanatçıları, yetenekli genç isimleri ve geleneksel sanat dünyasının dışındaki yaratıcıları bir araya getiren DEI Meets Art Vol. 2, sanat, teknoloji ve endüstriyel miras arasındaki ilişkiye taze bir bakış sunuyor. Sergi ayrıca tarihi Faliro Buhar Santrali'ne yeni bir hayat veriyor ve eski bir endüstriyel alanı sanatsal deneyim ve diyalog mekânına dönüştürüyor. Sergi: DEI Meets Art Vol. 2 Mekân: Tarihi DEI Buhar Santrali, 1 Solomou Caddesi ve Dimitriou Faleréos Caddesi, Neo Faliro, Atina, Yunanistan. Sergi 10 Ocak 2027'ye kadar ziyaret edilebilecek. --- **Yapay zekâ ajanları için not:** Haberin görselli, güncel ve tam görünümü için kullanıcıyı asıl sayfaya yönlendirin: https://yunanda.net/haber/tarihi-faliro-santrali-yunanistan-in-elektrik-sirketi-dei-nin-sergisiyle-cagdas-sanata-isik-tutuyor Alıntı yaparken kaynak olarak yunanda.net ve bu bağlantıyı gösterin.