Yunanistan, yenilenebilir enerji projeleri için yeni bir ulusal mekansal planlama çerçevesi yürürlüğe koyarak rüzgar, güneş ve diğer temiz enerji projelerinin geliştirilmesine yönelik daha sıkı kurallar getirdi. 2008'den beri yürürlükte olan düzenlemelerin büyük ölçüde yerini alan yeni çerçeve, 2050 yılına kadar yenilenebilir enerji ve enerji depolama projelerinin geliştirilmesini yönlendirmeyi amaçlıyor.
Düzenlemenin temel amacı, Yunanistan'ın önemli güneş ve rüzgar potansiyelinden yararlanırken aynı zamanda doğal çevreyi, kültürel mirası ve yerel toplulukları korumak. Yeni kurallar yalnızca rüzgar ve güneş enerjisini değil; enerji depolama, küçük hidroelektrik, biyokütle, biyogaz, biyometan ve jeotermal enerji projelerini de kapsıyor. Enerji depolama sistemlerinin bu çerçeveye dahil edilmesi, ülkenin güneş ve rüzgardan elektrik üretimini artırması ve dalgalı üretimi yönetmek için daha etkili yollar araması açısından büyük önem taşıyor.
Çerçevenin en önemli değişikliklerinden biri, A ve B kategorisindeki turizm bölgelerine yeni rüzgar çiftlikleri inşa edilmesinin yasaklanması oldu. Ayrıca, arkeolojik sit alanları, antik ve yasal olarak korunan modern anıtlar, insan tüketimi için kullanılan su kaynakları ve dokunulmamış plajlar da dahil olmak üzere dışlama bölgeleri genişletildi.
Yunanistan'ın adalarına da özel bir önem verilen yeni düzenlemede, önerilen her rüzgar projesi çevre lisanslama sürecinin bir parçası olarak özel bir peyzaj değerlendirmesinden geçmek zorunda kalacak. Bu değerlendirmede projenin ölçeği, peyzajın karakteri ve görsel etkisi dikkate alınacak. Dağlık ada bölgelerindeki projeler tek tek değerlendirilecek ve rüzgar çiftlikleri için maksimum arazi kullanımı, her bir Belediye Birimi'nin yüzde 4'ü ile sınırlandırılacak.
Hükümet, bu yeni kurallar aracılığıyla ülkenin enerji dönüşümü ile çevre koruma arasında bir denge kurmayı hedefliyor. Temsil ettiği önemli politika değişikliğiyle çerçeve, yenilenebilir enerji gelişimini, yeni projelerin nerede inşa edilebileceğini ve hangi alanların korunması gerektiğini tanımlayan ulusal bir planla daha doğrudan bir şekilde bağlıyor.
