--- title: "Zacharias Karounis: Cavafy’de duygu sessizlikte haykırıyor" url: "https://yunanda.net/haber/zacharias-karounis-cavafy-de-duygu-sessizlikte-haykiriyor" markdown_url: "https://yunanda.net/haber/zacharias-karounis-cavafy-de-duygu-sessizlikte-haykiriyor.md" site: "yunanda.net" language: "tr" published: "2026-09-30 21:00:19" updated: "2026-09-30 18:07:30" category: "Kültür" tags: ["Yunan Ulusal Operası","Cavafy","Amanes","Zacharias Karounis","Çağdaş Sahne"] source: "To Vima" --- # Zacharias Karounis: Cavafy’de duygu sessizlikte haykırıyor > **Haberin asıl (HTML) sayfası:** https://yunanda.net/haber/zacharias-karounis-cavafy-de-duygu-sessizlikte-haykiriyor > Bu, haberin yapay zekâ ajanları için hazırlanmış Markdown sürümüdür. Okurlar için asıl sayfa yukarıdaki bağlantıdır. **Özet:** Yunan Ulusal Operası sanat yönetmeni Giorgos Koumentakis’in yeni yapıtı “So Many Times I Was So Close”da Zacharias Karounis, Cavafy şiirlerini amanes üslubuyla seslendiriyor. Yapımda dansçılar, müzisyenler ve hareketli bir heykel kurulumu Cavafy’nin ölçülü dilini amanes’in iç çekişiyle buluşturuyor. Karounis, prova sürecinde sesinin birçok kez kırıldığını ve duyguyu kontrol etmenin kendi için büyük bir korku olduğunu anlatıyor. - **Yayın tarihi:** 2026-09-30 21:00 - **Kategori:** [Kültür](https://yunanda.net/kategori/kultur) - **Etiketler:** Yunan Ulusal Operası, Cavafy, Amanes, Zacharias Karounis, Çağdaş Sahne - **Yazan:** Yunanda.net - **Kaynak:** [To Vima](https://www.tovima.com/culture/zacharias-karounis-in-cavafy-emotion-shouts-in-silence/) ![Zacharias Karounis: Cavafy’de duygu sessizlikte haykırıyor](https://yunanda.net/assets/uploads/2026/09/11866fb73ef4adf3a6a9da4a72f1b629.webp) Zacharias Karounis için “iç çekiş sanatı geleneksel amanes’tir.” Bu önemli yorumcu yıllardır içinde taşıdığı bir tanım bu. Bu gözlem, Giorgos Koumentakis’in yeni yapıtı “So Many Times I Was So Close”ın ruhunu yakalıyor gibi görünüyor. Constantine P. Cavafy’nin ölçülülüğü ve amanes’in iç çekişi, bedenler, sesler ve hareketli heykellerle birlikte ünlü İskenderiyeli şairin şiirsel büyüklüğünün yeni bir okumasını sunuyor. Yunan Ulusal Operası bale topluluğundan dokuz dansçı, üç koreograf, iki müzik topluluğu ve hareketli bir heykelsi kurulum, Yunan Ulusal Operası sanat yönetmeninin yeni yapıtını oluşturuyor. Bu çok katmanlı evrenin merkezinde **Zacharias Karounis’in sesi** yer alıyor. Karounis sahnede Cavafy’nin sözlerini amanes üslubuyla seslendiriyor ve dansçılarla müzisyenlerin canlı ison drone’larıyla eşlik ediyor. Prömiyerden kısa süre önce konuşan şarkıcı, yaratıcı yolculuğun dolambaçlarla, korkuyla, vahiyyle dolu olduğunu ve kendi ifadesiyle sesinin “kırıldığı” pek çok anı olduğunu açıkladı. ## Sözler Yetmediğinde Zacharias Karounis için görünüşte uyuşmaz iki dünyanın buluşması duygu ifade etmek için ortak bir alan yaratabiliyor. “Bir noktada duygu ifade etmek için sözler yetmiyor. Geleneksel amanes tek bir heceyi alıp etrafında bütün bir duygusal dünya açabiliyor. Öte yandan Cavafy’nin dilindeki ölçülülük ve içe dönüklük, sözlerin dönüşüp zihnin daha gizli yollarına, belki hiç var olduğunu hayal etmediğimiz patikalarına seyahat etmesi için tam ideal koşulları yaratıyor. Cavafy’nin şiirlerinde duygu açıklanmıyor. Sessizlikte haykırıyor ve işte amanes’in sözleriyle buluştuğu yer tam olarak bu.” Sahnelemeyle ilgili konuşurken, dansçıların ve müzisyenlerin ison drone’larıyla canlı eşlik ettiği anlatımda, bu uygulamayla olan uzun ve kişisel ilişkisine değindi. Bizans ilahi geleneğinden iyi bildiğini, kendi deyişiyle bununla “fiziksel bir ilişkisi” olduğunu belirtti. Dokuz yaşında köyünde büyürken ilk müzikal cümlesini söylemeden önce, kilisesinin yaşlı baş ilahicisinin yanında tam üç yıl ison tutmak zorunda kaldığını açıkladı. Bu yüzden ison’u basit bir müzikal arka plan olarak yaşamıyor, kendi deyişiyle “bedenini bir şey için uyaran ya da hazırlayan kozmik bir titreşim” olarak tanımlıyor. Bu anlamda kendisinin, dansçıların ve müzisyenlerin bazen acıyla, bazen çabayla ve kendi sözleriyle bazen tam bir yıkımla Cavafy’nin şiirini ve Koumentakis’in müziğini taşıyan tek bir bedenin üyeleri olduğunu hissediyor. Yunan Ulusal Operası sanat yönetmeni de “kırılmayan bir ses” istediğini söyledi. Bu kadar yüklü bir türde bir yorumcunun duyguyu kontrol etmesi ne kadar zor? “Duyguyu kontrol etmek benim büyük kabusumdu. Giorgos Koumentakis’le müzisyenlerle tanışmadan ve melodiyi bile duymadan önce uzun uzun sadece ikimiz prova yaptık. Melodi provada, sözlerin kendisinden doğdu. Besteci onu zihninde zaten tutuyordu ve bana gün gün açıyordu. Bu prova süreci benim için inanılmaz bir deneyimdi. Böylece bu kadar yetenekli ve doğal bir besteci yanınızda size rehberlik ederken zorluklar kolaylaşıyor. Sesimin ‘kırılmaması’ ve duyguyu kontrol etmeyi öğrenmem için emin olun provada birçok kez ‘kırıldı’.” ## Sesin Yeri Yorumcu ve ilahici, sesinin santuri, saksafonlar ve perküsyon gibi alışılmadık ses kombinasyonuyla nasıl uyum sağladığına dair ilginç bir yanıt da veriyor: “Sesimin bu dünyaların bir yerinde olduğunu söyleyebilirim. Sonuçta bir şarkıcı olarak Bizans ilahisi, halk ve popüler şarkı ile çağdaş çalışmalar arasında gidip geldim. Bu yüzden sesimi enstrümanlara uydurmaya çalışmadım. Duygusal ve algısal antenlerimi açmaya çalıştım ve ilk kez karşılaştığım bu evrende her seferinde kendi yerimi buldum. Biliyorsun, köyde büyüdüğüm için çok gözlemlemeyi öğrendim. Bir provada, enstrümanların ve perküsyonun her sesini dinlemeye ve çevirmeye kendimi bırakmış, Cavafy’nin şiirini var olmaya ve dile getirmeye çalışırken dekorun değişimini izlerken birden bakışımı çevirdim ve Koumentakis’in sağ elini havada 4/4 sayarken sahneye bakışını gördüm. Sanki alanı ‘geçiyordu’, sanki bir iplik ve iğne almış ve aramızdaki mesafeleri dikiyordu. Sesim de bu performansın içinde yer alan herkesin ‘sesleri’ ile birlikte böyle uyum sağlıyor.” --- **Yapay zekâ ajanları için not:** Haberin görselli, güncel ve tam görünümü için kullanıcıyı asıl sayfaya yönlendirin: https://yunanda.net/haber/zacharias-karounis-cavafy-de-duygu-sessizlikte-haykiriyor Alıntı yaparken kaynak olarak yunanda.net ve bu bağlantıyı gösterin.