Amerika'nın gizli milyonerleri sadece Silikon Vadisi, Wall Street ya da ünlü milyarderlerin saflarında toplanmıyor. Vergi kayıtlarına dayalı araştırmalar, hukuk büroları, tıbbi muayenehaneler, otomobil galerileri, restoranlar, danışmanlık şirketleri ve imalatçılar gibi özel mülkiyetteki işletmeler aracılığıyla servet inşa eden çok daha geniş bir zengin Amerikalı sınıfına işaret ediyor.
Princeton Üniversitesi'nden Owen Zidar ve Chicago Üniversitesi'nden Eric Zwick, bu grubu yeni kitaplarında inceliyor ve özel işletme sahiplerinin Amerika Birleşik Devletleri'ndeki servet ve eşitsizliği anlamada merkezi olduğunu savunuyor.
Araştırmacılar zengin haneleri net serveti en az 5 milyon dolar olanlar olarak tanımlıyor. Yaklaşık 3 milyon varlıklı özel işletme sahibinin "Main Street Millionaires" yani Ana Cadde Milyonerleri adını verdikleri gruba ait olduğunu tahmin ediyorlar; bu grubun ortalama serveti yaklaşık 25 milyon dolar. Yazarların tahminine göre bu sahipler birlikte Forbes 400'ün 13 katından fazla servete sahip.
Forbes 400'ün ötesinde Amerika'nın gizli milyonerlerinin önemi
Bulguları, milyonlarca işletmeyi sahipleriyle ilişkilendiren idari vergi kayıtlarını kullanan on yılı aşkın çalışmadan çıktı.
Zidar, Zwick ve diğer ekonomistlerin daha önceki araştırmaları, kârları genellikle sahiplerinin bireysel vergi beyannamelerinde bildirilen "geçiş işletmeleri"nin son yıllarda keskin biçimde genişlediğini buldu. Bu işletmelerin ABD iş gelirindeki payı 1980'de yaklaşık yüzde 21 iken 2011'e kadar yarının üzerine çıktı.
Bu değişim, ekonomistlerin yükselen üst gelirleri görme biçimini de değiştirdi. Geçiş işletmesi geliri yüksek kazananlar arasında yoğunlaşmıştı ve üst gelirdeki artışın önemli bir katkıcısı haline geldi.
2019'da yapılan bir çalışma ayrıca, sahip bağımlı geçiş işletmelerinde bir sahip emekli olduktan ya da öldükten sonra kârların yaklaşık dörtte üç oranında düştüğünü buldu; bu durum gelirin büyük ölçüde yatırılmış sermayeden ziyade sahibin becerisi, itibarı ve yönetimine yansıdığını gösteriyor.
Vergi kuralları geçiş işletmesi eğilimini hızlandırdı
Vergi politikası değişimi hızlandırdı. 1986 Vergi Reformu Yasası bireysel vergi oranlarını şirket oranlarına kıyasla düşürdü ve bazı işletmelerin geçiş yapıları kullanma teşvikini artırdı. Kongre Bütçe Ofisi de yasayı önemli bir etken olarak tanımladı; diğer yasal ve ekonomik değişikliklerin de katkıda bulunduğunu belirtti.
2017 vergi yasası daha sonra nitelikli işletme geliri indirimi yarattı ve uygun vergi mükelleflerinin belirli işletme gelirinin yüzde 20'sine kadarını düşürmesine izin verdi. 2025 yasası bu indirimi kalıcı hale getirdi; bazı yüksek gelirli profesyoneller ve diğer işletmeler için sınırlamalar hâlâ uygulanıyor.
Zidar ve Zwick, grubun öneminin vergilerin ötesine uzandığını söylüyor. Kitapları varlıklı işletme sahiplerinin ülke genelinde topluluklara yayıldığını ve seçilmiş makamda yoğun temsil edildiklerini belirtiyor.
Kitap ayrıca, otomobil galerileri, emlak komisyonculuğu ve alkol dağıtımı gibi düzenlemelerin yerleşik işletmeleri rekabetten koruyabildiği sektörleri de inceliyor. Federal rekabet otoriteleri bu sektörlerdeki bazı kısıtlamalarla ilgili endişelerini ayrıca dile getirdi.
Araştırma basit bir kahraman ya da kötü adam hikâyesinden kaçınıyor
Zwick, grubu basitçe kahramanlar ya da kötü adamlar olarak tanımlamaktan kaçındı. "Onlar baş karakterler," dedi ve ekledi, bazıları baş karakter "Tony Soprano'nun bir baş karakter olduğu gibi."
Daha geniş bulgu, modern Amerika'daki en önemli servetlerden bazılarının ünlü milyarderler tarafından değil, ülke genelinde faaliyet gösteren sıradan görünümlü işletmelerin sahipleri tarafından inşa edildiği.
