1976 yılında, hayatının büyük bölümünü Amerika Birleşik Devletleri'nde geçiren 60 yaşındaki bir adama ölümcül akciğer kanseri teşhisi konuldu ve doktorlar birkaç aylık ömrü kaldığını söyledi. Adam, Avrupa'nın herhangi bir yerinden çok daha uzun yaşayan insanların olduğu Yunanistan'ın İkarya adasındaki evine ölmek için döndü. Ancak tam tersi oldu: 40 yıldan fazla yaşadı ve 102 yaşına ulaşarak adanın olağanüstü uzun ömür sırrını bizzat temsil etti.
İkarya, Yunanistan. Kaynak: Flickr / adamansel52 CC BY 2.0Ölmeyi Unutan Yunan
İkarya adasında doğan Stamatis Moraitis, genç yaşta daha iyi bir hayat umuduyla Amerika Birleşik Devletleri'ne gitti. Orada Yunan asıllı Amerikalı Elpiniki ile tanışıp evlendi ve üç çocukları oldu. Ayrıca ABD Ordusu'nda görev yaptı ve İkinci Dünya Savaşı'nda savaştı. 1976'da nefes almakta zorlanmaya başladı ve kalp sorunu olup olmadığını kontrol ettirmek için doktora gitti. Kalbi sağlıklıydı ancak teşhis çok daha kötüydü: ölümcül akciğer kanseri. Doktorlar birkaç aylık ömrü kaldığını söyledi.
Birden fazla doktordan aynı acı gerçeği duyan Moraitis zor bir kararla karşı karşıyaydı: Ya çocuklarına yakın kalarak Amerika'da kalıp "agresif" kemoterapi görecek ya da son aylarını huzur içinde geçirmek için memleketi İkarya'ya dönecekti. İkincisini seçti; ayrıca adadaki aile mezarlığına gömülmeyi planlıyordu. Amerika'daki pahalı defin işlemleri yerine geleneksel ve sade İkarya defin ritüellerini takip ederek sevgili eşi ve çocukları için para biriktirebilecekti.
Moraitis, Ünlü Mavi Bölge İkarya'ya Dönüyor
Uzun transatlantik yolculuğun ardından Moraitis, sakinlerinin olağanüstü uzun ömürlülüğüyle tanınan ünlü bir Mavi Bölge olan memleketi Yunanistan'ın İkarya adasına vardı ve ilk günlerini yatakta geçirdi. Çocukluk arkadaşları döndüğünü öğrenince neredeyse her öğleden sonra ziyarete gelmeye başladı. Saatlerce bir kadeh şarap eşliğinde sohbet ediyorlardı ve Moraitis doğru kararı verdiğini hemen anladı.
Altı ay geçti ve beklenenin aksine inanılmaz bir şey oldu. Doktorların birkaç aylık ömrü kaldığı yönündeki tahmini tamamen yanlış çıktı. Moraitis her geçen gün daha da güçleniyor ve sağlıklanıyordu. Yataktan kalktı, bahçesiyle ilgilendi, her gün köyde yürüyüşe çıktı ve arkadaşlarıyla tavla oynamak için yerel kafeye gitti.
Aylar yıllara dönüştü ve Moraitis canlı, yenilenmiş bir hayat yaşamaya devam etti. Kanseri sanki yok olmuştu. Bahçesi bereketlenmişti; hatta Amerika'daki çocukları ve torunları ziyarete gelebilsin diye evine iki oda daha ekledi. İyi yedi, yerel şarabın tadını çıkardı ve önündeki bereketli hayatı kucakladı.
Yaklaşık kırk yıl sonra basına konuşan Moraitis, BBC'ye şaka yollu şöyle dedi: "Doktor değilim ama sanırım şarap iyi geldi."
