Yunanistan'ın eski Başbakanı Antonis Samaras, enerji maliyetlerini düşürmek için altı öneri sundu. Samaras aynı zamanda Miçotakis hükümetinin enerji politikasını eleştirdi.
“Miçotakis'in neoliberal hükümetinin ne bir vizyonu ne de bir stratejisi var. Fırsatlar kaçırıldı, birkaç kişi kazandı, pek çok kişinin aleyhine hatalar yapıldı” dedi.
Eski Başbakan, Ptolemaida 5 linyit santralinin yeniden devreye alınmasını, Mesochora ve Sykia hidroelektrik projelerinin tamamlanmasını, atıktan enerji geri kazanılmasını, enerji depolama sistemlerinin geliştirilmesini, daha uzun vadeli elektrik sözleşmelerinin yaygınlaştırılmasını ve doğal gazlı ısınmanın sübvanse edilmesini önerdi.
Samaras ayrıca Yunanistan'ın bölgelerinde, özellikle tarım, hayvancılık ve balıkçılıkta enerji maliyetlerinin kalıcı olarak düşürülmesi çağrısında bulundu.
Antonis Samaras'ın açıklaması
Antonis Samaras'ın açıklamasının tamamı şöyle:
Enerji politikası ülkemiz için en önemli konudur.
Hem üretim maliyetlerini hem de tüketicileri etkiler. Bir ülke ihtiyacı olan enerjiyi kendi üretirse kendi kendine yeterli olur. Başka kimseye bağımlı olmaz ve savunmasını güçlendirir. Bugün içinde bulunduğumuz zor küresel koşullarda bu özellikle önemli.
Peki son yıllarda gerçekte ne oldu? Gerçeği söyleyelim ve hataları masaya yatıralım.
2012 ile 2014 arasında Ptolemaida 5 gibi modern santraller inşa ettik. Şimdi ise bunları işlevsiz bırakıyor, hatta yıkıyoruz!
Yenilenebilir enerji kaynaklarına yatırım yaptık ama… depolama bataryalarına yatırım yapmayı unuttuk. Sonuç olarak boşa giden elektrik üretiyoruz.
Düzgün işlemeyen bir Enerji Borsası kurduk.
Yerli kaynaklar yerine sürekli pahalı ithal doğal gaza başvuruyoruz. Bunun sonucunda elektrik fiyatları yükseliyor, yabancı ülkelere bağımlılığımız da artıyor.
Miçotakis'in neoliberal hükümetinin ne bir vizyonu ne de bir stratejisi var. Fırsatlar kaçırıldı, birkaç kişi kazandı, pek çok kişinin aleyhine hatalar yapıldı.
Peki ne yapmalıyız? Enerjinin herkes için daha ucuz olması için enerji karışımını kökten değiştirmeliyiz. Nasıl? Bugün bunu başarmak için net önerilerimi sunuyorum.
Birincisi, 2014'te açılan ve fiilen hiç kullanılmayan modern Ptolemaida 5 linyit santrali yeniden işletmeye alınmalı. Hükümet şimdi bu santrali ithal doğal gazla çalışan bir santralle değiştirmeyi planlıyor. Neden? Almanya linyit santrallerini kullanmaya devam ediyor. Neden kendi yerli üretimimizden yararlanmıyoruz?
İkincisi, Mesochora ve Sykia hidroelektrik projelerini tamamlayıp devreye almalıyız. Yunan halkının parasıyla yapılan üç büyük enerji projesi yarım kalmış durumda. Oysa biz ithal gaz yakıyoruz!
Üçüncüsü, pek çok Avrupa ülkesinin yaptığı gibi atıktan enerji geri kazanmalıyız. Atığı gömüyor ve bunun için ödeme yapıyoruz. Modern tesisler ve özel şirketlerle ortaklıklar sayesinde atık bir yük olmaktan çıkıp bir varlığa dönüşebilir. Gelirin doğrudan yerel yönetimlere aktarılmasını da öneriyorum.
Dördüncüsü, yenilenebilir enerji kaynaklarından daha iyi yararlanabilmek için bataryalara hemen yatırım yapmalıyız. Ayrıca evlerde depolama sistemli güneş panellerini ve bölgelerdeki enerji üretici gruplarını teşvik etmeliyiz.
Beşincisi, piyasanın işleyişini düzenleyen kuralları değiştirerek daha uzun vadeli elektrik sözleşmelerini yaygınlaştırmalıyız.
Altıncısı, hanelerin yalnızca ısıtma yakıtı yerine doğal gaz kullandığı durumlarda ısınma da sübvanse edilmeli. Bugün durum bu değil. Dikkat edin: Bir sübvansiyondan söz ediyorum, bir yardım ödemesinden değil…
Yunanistan'ın bölgelerinde, özellikle tarım, hayvancılık ve balıkçılıkta enerji maliyetlerini geçici değil kalıcı olarak düşürmek ulusal bir zorunluluktur.
Hepimiz şunu anlamalıyız: Yunanistan'ın kırsalı şimdi her zamankinden daha fazla desteğe ihtiyaç duyuyor!
Önerdiğim önlemler yerli enerji arzını artıracak, şebekedeki talebi azaltacak, ithal yakıta bağımlılığı hafifletecek ve hane halkı ile işletmeler için maliyetleri düşürecek.
Bugüne bakın: Geçen yıl boyunca Yunan tüketicilerin elektrik fiyatı Avrupa'nın geri kalanına göre üç buçuk kat daha fazla arttı! Doğal gazın fiyatı ise euro bölgesinin geri kalanına göre dört kat daha fazla yükseldi!
Bu nedenle sosyal boyutu olan farklı bir yaklaşıma ihtiyacımız var.
Böylece daha ucuz enerjiye, herkes için gerçek bir büyümeye ve hane halkı için daha düşük bir yaşam maliyetine ulaşabiliriz.
