Bir hane gıda, ulaşım ya da başka bir ihtiyaç için ödemeye başlamadan önce kira ya da konut kredisi taksidi, elektrik, ısınma, su, site aidatı ve plan dışı onarımlar mevcut gelirin büyük bölümünü almış oluyor.
Atina merkezinde talep edilen ortalama kira metrekare başına 12 euro, güney banliyölerinde ise 13,3 euro.
Konut krizi artık yalnızca ev arayanları ilgilendirmiyor. Kira ödeyenleri de baskı altına alıyor, gençleri piyasanın dışında bırakıyor ve maaşa yapılan zammı bile eve ulaşmadan kaybolan paraya dönüştürüyor.
AB'nin istatistik kurumu Eurostat, Yunanistan'daki hanelerin her gün yaşadığı ekonomik sıkışmanın boyutunu ortaya koyuyor. En güncel veriler 2025'in tamamını kapsıyor. Bu yıl nüfusun yüzde 26,4'ü, toplam barınma maliyetinin hanenin gelirinin yüzde 40'ını aştığı hanelerde yaşadı. AB genelinde aynı oran yüzde 7,7. Yunanistan, Avrupa'da birinci sırada kaldı; 2024'e göre bir düşüş yaşanmış olsa da durum değişmedi.
Yüzde 40 oranı, her Yunanlının maaşının yüzde 40'ını yalnızca kiraya verdiği anlamına gelmiyor. Oran, yardımlar düşüldükten sonra kalan toplam barınma harcamasını kapsıyor. Eurostat'ın ölçümüne göre 2024'te Yunan hanehalkları gelirlerinin ortalama yüzde 36'sını barınmaya ayırdı. Bu oran, AB'deki yüzde 19'un neredeyse iki katı.
Pahalılık gençlerin bağımsızlaşmasını da geciktiriyor. 2025'te Yunanistan'daki gençler aile konutunu ortalama 30,9 yaşında terk etti. 15-29 yaş grubunun yüzde 25,6'sı, gelirinin yüzde 40 sınırının üzerinde bir barınma giderine sahipti. 20-24 yaş aralığında bu oran yüzde 28,1'e çıktı.
Fiyatlar
2026'nın ikinci çeyreğinde talep edilen kira fiyatları yıllık bazda ülke genelinde yüzde 1,3, Attika'da yüzde 4,5, Selanik'te yüzde 6,6 arttı.
Atina merkezinde talep edilen ortalama kira metrekare başına 12 euro, güney banliyölerinde ise 13,3 euro.
Merkezde 70 metrekarelik bir dairenin kirası artık ayda 840 euroya ulaştı. Bu maliyet, elektrik faturaları, sabit giderler ya da olağanüstü ihtiyaçlar eklenmeden önce ortaya çıkıyor. Bu tutar, asgari ücret olan 920 euroyla çalışan ve kıdemi olmayan bir çalışanın net aylık kazancını aşıyor.
Bu teorik bir karşılaştırma değil. 2019 ile 2024 arasında Atina'da kiralar yüzde 50'den fazla arttı, ortalama kazançlar ise yaklaşık yüzde 27 yükseldi. Konut piyasası Yunan gelirlerinden de giderek uzaklaşıyor.
Yunanistan Merkez Bankası, daire fiyatlarında 2026'nın ikinci çeyreğinde yüzde 5,5'lik bir artış kaydediyor. Bu oran 2025'te yüzde 8,3, 2024'te ise yüzde 9,1 idi. 2017'deki düşük seviyeden bu yana fiyatlar ülke genelinde yaklaşık yüzde 94, Attika'da ise yüzde 110,9 arttı. Artış daha ılımlı bir hızla sürüyor, ancak bu artış, potansiyel alıcıların büyük bölümünü zaten dışarıda bırakmış seviyelerin üzerinde gerçekleşiyor.
Faturalar
Kira, konut giderlerinin en büyük yükü, ancak tek yük değil. Yunan İstatistik Kurumu ELSTAT, bir hanenin konutun bakım ve işletme giderlerine ayda ortalama 268,12 euro harcadığını hesapladı. Bu tutar bir yılda yüzde 8,3 arttı. Rakamlar, kiracıların kira dışında da büyük bir yük taşıdığını gösteriyor. Bu yük enerji, su, bakım ve ilgili hizmetlerden kaynaklanıyor.
Eylül ayında tablo sert biçimde kötüleşti. Enflasyonun "barınma" grubu yıllık bazda yüzde 14,7 arttı. Kiralar yüzde 5,9, onarım ve bakım yüzde 5,3, konutla bağlantılı hizmetler yüzde 5,7, elektrik ise yüzde 15 pahalılaştı. Doğal gaz yüzde 55,2, ısınma mazotu yüzde 53,2 arttı. Bu artışlar, kış mevsiminin başlangıcını bir kez daha zorlu bir sınava dönüştürdü.
Kriz yalnızca faturalarda görülmüyor, yaşam koşullarında da kendini gösteriyor. 2025'te nüfusun yüzde 18,1'i evini yeterince sıcak tutamadığını belirtti. Bu, Avrupa Birliği'nin en yüksek oranı ve AB ortalaması olan yüzde 8,8'in çok üzerinde. Bu tablo, ekonomide genel toparlanma ve hükümet desteklerine rağmen ortaya çıktı.
Arz eksikliği ülke için hâlâ en büyük sorun ve bunun üzerine konut ile kira fiyatlarındaki ağır artışlar ekleniyor. Uzun süren inşaat çöküşü, kapalı konutlar, kısa süreli kiralamalar ve yatırım amaçlı talep, kullanılabilir konut stokunu daralttı. Kendi evinde oturanların oranı 2024'te yüzde 70'in altına düştü. 2009'da bu oran yaklaşık yüzde 77 idi.
Gelişmeler, konut krizini artık yalnızca düşük gelirlilerin değil, orta sınıfın da sorunu haline getiriyor. Ayrıca gençlerin bağımsızlaşmasını erteliyor ve her maaş artışını evin hızla yuttuğu bir gelire dönüştürüyor.
