Giriş
Yabancı diyarlarda yaşayanlar için yaz her zaman dönüş mevsimidir...
Yaz yolculukları başladığında, tarihin akışıyla uzak ülkelere dağılmış Kıbrıslı mülteciler sevgili Kıbrıs'ımıza dönerler. Ancak büyüdükleri mahallelere, anıların hâlâ dikenli tellerin ardında onları beklediği yerlere dönemezler. Kıbrıs'ta akrabaları ve ömür boyu dostlarıyla buluşur, sevdikleri ve özlemini çektikleri şehirde gençlik yıllarını anarak saatlerce birlikte vakit geçirirler...
Ben de uzak Amerika'da yaşayan Ammohostoslu bir mülteci olarak, yazın Kıbrıs'a döndüğümde eski sınıf arkadaşlarımla ve dostlarımla buluşur, geçmişi bir süreliğine yeniden yaşar, okul günlerimizden hikâyelerle güler ve çalınan evlerimiz, çalınan gençliğimiz, çalınan hayallerimiz için gizlice gözyaşı dökeriz...
İşte böyle bir buluşmanın ardından bu zihinsel yolculuk doğdu; yalnızca kalple yapılan bir yolculuk. Bizi doğuran şehirler, sokaklarında artık yürüyemesek bile, içimizde yaşamaya, nefes almaya ve hüküm sürmeye devam ediyor...
Unutmuyoruz!
---
I. Bölüm
(OpenAI'nin ChatGPT'si kullanılarak oluşturulan görsel)
Yüzünde bir yolculuk başlar
geçmişin o eski yerlere
ve uzaktaki anılara bakarım
zamanın basamaklarından.
Dudaklarının ucunda
bir gülümseme açar
ama bilirim gizli acını
ve yas tutan kalbini.
Nemli gözlerin
bir ışık yolu açar
geçmiş günlere götüren
uzak bir kıyıya.
İşte dalga fısıldar
bir mavi sır
ve çıplak ayaklarımızı vaftiz eder
sihirli bir okşayışla.
Sesler ve kahkahalar yankılanır havada
kaygısız kuşlar uçar
yer ve gök gülümser
bizi kucakladıklarında.
Burada güneşe taparız
ve hayatın sıcaklığına
büyülü bir krallıkta
deniz kıyısında.
Burada ay yıkar bizi ışığıyla
gecenin sessizliğinde
aşk gelsin alsın bizi
yıldızların öpücükleriyle.
Burada şafak hep kızarır
gençliğin tatlı şarabı
ve hayalimiz yelken açar...
Ben büyülenirim, sen de büyülenirsin...
Ama deniz azgınlaşır
şiddetli bir fırtına bizi sarsar
ve yürek parçalayan bir ses
dalgalarla boğuşur
altın kıyıyı bir kez daha bulmak için.
Sıcak yuvamızı çaldılar
masum kanatlarımızı kestiler
hayallerimizi yaraladılar
ve neşemizi boğdular...
Yıllardır dolaşıp duruyoruz
yabancı bir toprakta köklerimizden koparılmış
ama ne kadar uzağa gidersek gidelim
sevgili kıyımızı unutmayız
ve ruhumuz onu sonsuzca özler.
