1920 “Ulusal Antlaşması”nı gösteren tarihi harita İstanbul'da bir kamusal geçitte sergileniyor ve Kıbrıs, Batı Trakya ile Rodos'u günümüz Suriye, Irak ve Gürcistan bölgeleriyle birlikte gösteriyor.
İstanbul'daki Karaköy yeraltı geçidi'nde sergilenen haritada Kıbrıs, Batı Trakya ve Rodos Türkiye ile aynı kırmızı toprak içinde görünüyor.
Merkezinde büyük bir ay yıldız bulunan harita, Türkiye'nin günümüz sınırlarının çok ötesine uzanan bir coğrafya çiziyor ve daha önceki dönemden gelen milliyetçi özlemleri hatırlatıyor.
Kurulumun merkezinde bir Türk bayrağı hakim durumda ve haritanın üzerinde “Ahd-i Millî” sözleri yer alıyor. Bu terim aynı zamanda 1920'de kabul edilen tarihi Misak-ı Millî, yani “Ulusal Antlaşma”ya da işaret ediyor.
Harita hem bölgelerin adlarına hem de görünüş biçimine dikkat çekiyor. Aynı kırmızı rengi paylaşıyorlar ve görsel olarak birleşik bir toprak alanı oluşturuyorlar.
Batıda harita Batı Trakya'yı “Batı Trakya” olarak tanımlıyor, daha güneyde ise Rodos'u açıkça “Rodos” olarak işaretliyor.
Kıbrıs Türkçe adıyla “Kıbrıs” olarak görünüyor, doğuda ve güneydoğuda ise harita Batum, Musul, Kerkük, Halep ve Deyrizor'u tanımlıyor.
İstanbul'daki kamusal alanda sergilenen görüntü sadece Kıbrıs'la sınırlı kalmıyor. Günümüz Yunan topraklarına da doğrudan temas ediyor ve Batı Trakya ile Rodos aynı tarihi haritada yer alıyor.
Ahd-i Millî nedir?
Ahd-i Millî ya da Misak-ı Millî, 28 Ocak 1920'de son Osmanlı Meclisi tarafından onaylanan ve takip eden ay kamuoyuna duyurulan bildirgeye işaret eder.
Bildirge, Birinci Dünya Savaşı'nın ardından ve Osmanlı İmparatorluğu'nun çöküşü döneminde Türk ulusal hareketinin asgari talepleri için siyasi çerçeveyi oluşturdu.
Bildirge Batı Trakya'ya özel bir atıf da içeriyordu ve statüsünün sakinlerinin serbest oyuna göre belirlenmesini öngörüyordu.
Sergilenen harita daha geniş bir coğrafi vizyon sunuyor. Kıbrıs, Batı Trakya, Rodos, Batum, Musul, Kerkük, Halep ve Deyrizor hepsi “Ahd-i Millî” başlığı altında aynı coğrafi alanda görünüyor.
Bir asırdan fazla bir süre sonra görüntünün kamusal bir alanda sergilenmesi, “Büyük Türkiye” fikrini sembolik olarak yeniden canlandırıyor; bu fikrin toprak kapsamı milliyetçi özlemler alanına ait ve bölgenin günümüz haritasından belirgin şekilde farklı.
