Yunan basınının güçlü yanlarından biri, uluslararası gelişmeleri hâlâ iyi aktarması ve analiz etmesi. Dış haberlerde genel olarak iyi iş çıkardığımızı söyleyebiliriz. Açıkçası ABD ara seçimlerinin haberleştirilmesi kapsamlı ve tarafsızdı, analizler de yerindeydi.
Okuyucular, Trump'ın ara seçimlerdeki büyük siyasi yenilgisinin nedenlerini anlatan güçlü analizler ve doğru değerlendirmeler okuyabildi. Bunlar arasında şu nedenler öne çıktı: Seçmenin her tercihinde kendisini izleyeceğine dair kibir ve aşırı özgüven; «sonsuz savaşlardan» çıkma ve yeni çatışmalara girmeme gibi seçim öncesi temel vaatlerin çiğnenmesi; Trump'ın ABD'yi Orta Doğu'da yeni bir savaşa sokmayacağı sözünü tutmamasının büyük ölçüde yol açtığı yaşam maliyeti patlaması; gerçek toplumsal sorunları hiçe sayması ve ters etki yaratan uygulamalara ağırlık vermesi, örneğin ABD'nin göçmenlik birimi ICE'nin askeri tarzdaki göçmen karşıtı operasyonlarında olduğu gibi; uluslararası ticarette «Önce Amerika» doktrinine hizmet etmek yerine onu zayıflatan tutarsız tercihler.
Yine de, Trump'ın siyasi sermayesini nasıl tükettiğini ve bu zor duruma nasıl düştüğünü doğru biçimde tespit eden bazı kişilerin, aynı sonuçlara Yunanistan Başbakanı Kiryakos Miçotakis için varmakta isteksiz davranması dikkat çekici. Göze çarpan benzerliklere rağmen bu kişiler, Miçotakis'in kendi tercihleri yüzünden siyasi yolculuğunun sonuna geldiğini kabul etmek istese de istemese de bu sonucu çıkarmaktan kaçınıyor.
Ekonomide her şeyin yolunda olduğu ısrarı da kibir değil mi? Ülke, sürekli kötüleşen bir pahalılık patlamasıyla karşı karşıya ve haneler giderek daha zor bir durumda. Siyasi tarihin en çok skandal ve açık ceza davasıyla yüklü hükümetlerinden biri olmasına rağmen hükümetin kendisini kusursuz görmesi, esas olarak parlamentodaki çoğunluk sayesinde dokunulmazlık sağlayabilmesinden kaynaklanmıyor mu? Kurumlar üzerinde sürekli baskı kurulması ve hukukun üstünlüğünün zayıflatılması, «normallik» vaadinin çiğnenmesi anlamına gelmiyor mu? Kamu eğitimini ve sağlığını desteklemek yerine özel şirketleri sürekli kayırmak, bunu da çoğu zaman Avrupa ve ulusal kaynakların israfıyla yapmak, halk iradesiyle çelişmiyor mu?
Bir başka şaşırtıcı nokta da, hatta niyetleri ortaya koyan bir nokta, şu: Trump'ın yenilgisinin büyük ölçüde Demokratların daha solcu fikir ve önerileri savunan güçlü adaylarından kaynaklandığını öne süren aynı kişiler, Yunanistan için herhangi bir siyasi çözümün kesinlikle «Merkez»den gelmesi gerektiğinde ısrar ediyor. Amerikan ölçülerine göre elbette solcu sayılacak bu fikirler karşısında, «Merkez»den kastedilen şey ekonomik olarak etkisiz, toplumsal olarak yıkıcı olduğu kanıtlanmış politikaların sürdürülmesi.
Amerika ile Yunanistan arasındaki mesafe çok büyük ve siyasi sistemler farklı. Ancak Amerika'da yaşanan, dünyanın birçok yerinde görülen daha geniş bir eğilimin ürünü.
Toplumlar; sürekli boşa çıkan seçim vaatlerinden, yaşam maliyetinin fırlamasından, altyapının ve toplumsal koruma mekanizmalarının zayıflatılmasından, toplumun kendisine hiç sorulmadan doğrudan ya da dolaylı katıldığı savaşlardan, halk iradesinin ve demokrasinin hiçe sayılmasından ve hesap vermeden istediğini yapabileceğini düşünen yöneticilerden yorulmuş durumda.
Bu durum, yalnızca aynı politikayı uygulayan yöneticilerin yer değiştirmesi anlamına gelmeyen gerçek bir politika değişikliği talebini güçlendiriyor. Bu talep; onurlu iş, adil ücret ve konut; etkili kamu sağlık ve eğitim sistemleri; yalnızca polis baskısından ibaret olmayan gerçek güvenlik; ve sorunların diplomatik çözümlerle çözüldüğü, bugünkü istikrarsızlaştırma ve gerilim yönetimi yerine daha barışçıl bir dünya için politikalar anlamına geliyor.
Ülkemiz de dünyanın çeşitli bölgelerinde gördüğümüz bu eğilimin dışında değil. Bu eğilim, ısrarla söylüyorum, umut verici. Yeter ki Aşırı Sağ'ın ya da neo-faşizmin toplumsal hoşnutsuzluğu temsil etme yolunu bulmasına izin vermeyecek sağlam bariyerler kurulsun.
Çünkü ülkemizde anketlerden günlük sohbetlere kadar her yerden yayılan mesaj ne «Ya Miçotakis ya kaos», ne de elbette yalnızca iktidardaki Yeni Demokrasi Partisi'nin (bir de birkaç «istekli» diğer partinin) ülkeyi yönetebileceği, diğerlerinin ise ancak onu mahvedebileceği. Mesaj şu: Kiryakos Miçotakis'in yönetimi için de ilahi adaletin saati geliyor ve bu saat ülkede yeni bir dönemin kapısını açacak.
