Muhalefetteki ΕΛΑΣ'ın Klimatik Kriz ve Sivil Koruma Bölümü, Zefiri'deki faciaya ilişkin açıklama yaptı. Bölüme göre, «İtfaiyecilerin hayatını korumak bir maliyet değildir. Devletin pazarlık konusu yapamayacağı bir yükümlülüktür».
Bölümün açıklamasında şöyle deniyor: «Zefiri'deki yeni trajediyi derin bir üzüntüyle öğrendik. Terk edilmiş bir binada yapılan yangın söndürme çalışması sırasında 23 ve 44 yaşındaki iki itfaiyeci hayatını kaybetti, bir meslektaşları ise yaralandı. Şu ana kadarki resmi bilgilere göre binanın iç kısmındaki bir bölüm çöktü ve iki itfaiyeci mahsur kaldı». Açıklamada, ailelere, yakınlarına ve iki itfaiyecinin meslektaşlarına içten başsağlığı dileniyor, yaralı itfaiyeciye de acil ve tam şifa temenni ediliyor.
Bu yeni trajedi, son dönemde yaşanan kayıplara eklendi. Açıklamaya göre geçen Temmuz ayında Rethymno ve Gytheio'daki orman yangınlarında üç itfaiyeci hayatını kaybetti. Ağustos ayında Attika'nın Psatha bölgesinde kiralanmış bir yangın söndürme helikopterinin iki mürettebat üyesi öldü. Eylül ayında ise Rodos'ta Sideritissa Kanyonu'ndaki zorlu bir noktada yapılan kurtarma operasyonunda bir itfaiyeci hayatını kaybetti.
Bölüm, «Orman yangınlarında, havadan yangın söndürmede, kurtarma operasyonunda ve şimdi de kentsel yangın söndürmede kayıplar yaşandı. Operasyon ortamları ve riskler farklı, ama ortak ve acil bir soru var: Devlet, her gün yurttaşların hayatını, mallarını ve doğal çevreyi korumakla yükümlü olanları ne kadar etkin koruyor?» diye soruyor. ΕΛΑΣ, Zefiri'deki kazanın koşullarının tam, tarafsız ve şeffaf biçimde araştırılması gerektiğini de vurguluyor.
Bölüme göre, «Kısa sürede bu kadar çok kaybın üst üste yaşanması, eğitim, operasyonel risk değerlendirmesi, kişisel koruyucu ekipman, güvenlik protokolleri, personel kadrosu ve operasyonların koordinasyonu konusunda kapsamlı bir değerlendirme yapılmasını zorunlu kılıyor».
Bölüm, «Bugünkü kazanın ve önceki aylardaki kayıpların soruşturma sonuçlarının kamuoyuna açıklanması ve bunların eğitimde, ekipmanda, personel kadrosunda ve operasyonel protokollerde somut değişikliklere dönüştürülmesi gerekiyor» vurgusunu yapıyor. Bölüm, öğrenilen derslerin İtfaiye Teşkilatının işleyişine zorunlu olarak yansıtılmadığı sürece soruşturmanın bir anlamı olmadığını da belirtiyor.
Bölüm, Hükümet ve Klimatik Kriz ve Sivil Koruma Bakanlığı'nın siyasi yönetiminin sistemin yeterliliğinden, yeterli personel kadrosundan, sürekli eğitimden, modern ve sertifikalı kişisel koruyucu ekipmanın sağlanmasından ve itfaiyecilere gerçek bir dinlenme süresi tanınmasından sorumlu olduğunu söylüyor. «Aldıkları önlemler ve olası ihmaller için hesap vermek zorundadırlar», diye altını çiziyor.
ΕΛΑΣ'ın ilgili bölümü, iktidara geldiğinde güvenliği ve personelin katkısının tanınmasını merkeze alan kapsamlı bir kurumsal, örgütsel ve personel modernizasyonu önerdiğini ve hayata geçireceğini belirtiyor:
• Yeterli personel ve personelin mantıklı dağılımı; tek ve uzun vadeli personel planlaması ile farklı çalışma kategorilerinin homojenleştirilmesi.
• Tüm personel kategorileri için ortak standartlara dayanan, gerçek tatbikatlar içeren ve belgelendirilmiş ilk ve sürekli eğitim.
• Bağlayıcı operasyonel risk değerlendirme ve yönetim protokolleri, net bir komuta zinciri ve her ciddi olayın derslerinin zorunlu olarak uygulanması.
• Modern ve sertifikalı kişisel koruyucu ekipman, güvenilir iletişim ve konum belirleme sistemleri ile tüm araçların düzenli bakımı.
• Çalışma saatlerinin ve dinlenme sürelerinin uyulması, aşırı çalışmanın ve gereksiz nöbetin sınırlandırılması ile itfaiyecilerin sağlığının ve güvenliğinin etkin biçimde korunması.
• Liyakate dayalı yönetim; partizan veya himayeci müdahale olmadan, şeffaf atama, terfi ve nakiller ile personelin deneyimine ve katkısına fiili saygı.
Bölüm son olarak, «İtfaiyeciliğin tehlikeli bir meslek olduğu bir gerçek. Ancak bu, kurumsal, örgütsel ya da operasyonel yetersizlikler için bahane olarak kullanılamaz» diyor. Bölüme göre, «Görevi başında hayatını kaybeden insanlara gösterilen saygı, başsağlığı ve katkılarının takdiri açıklamalarla sınırlı kalamaz. Bu, somut politikalar, yeterli kaynaklar ve ön cephede çalışan herkes için gerçek güvenlik garantileri gerektirir». Bölüm sözlerini şöyle bitiriyor: «İtfaiyecilerin hayatını korumak bir maliyet değildir. Devletin pazarlık konusu olmayan bir yükümlülüğüdür».
