Adanın kıyı şeridinden ibaret olmadığını gösteren vadiler, antik kentler, köyler ve limanlar rehberi.
Girit, sadece bir plaj tatili olarak değerlendirilmeyecek kadar büyük ve ilginç bir ada. Üç dağ sırası, dört bin yıllık tarih ve hâlâ iç kesimlerdeki köylerde yaşayan bir yemek kültürü sayesinde, kendini tekrar etmeden iki hafta boyunca keşfedilebilir. Önemli olan, gezide neyin merkeze alınacağını bilmek.
Yunanistan'daki en etkileyici günlük yürüyüşün, 16 kilometre uzunluğuyla Avrupa'nın en uzun boğazlarından biri olan Samaria Boğazı olduğu söylenebilir. Bu parkur, Beyaz Dağlar'ın kalbinden başlayarak Libya Denizi kıyısındaki Agia Roumeli köyüne kadar iner. Beş ila yedi saat ayırmalı, gerçek yürüyüş ayakkabıları giymeli ve önceden kontrol etmelisiniz: park, 1 Mayıs'tan Ekim sonuna kadar açıktır; aşırı sıcak veya yangın riski olan günlerde kapanır. Giriş ücreti yaklaşık 10 euro olup, Agia Roumeli'den Hora Sfakion veya Sougia'ya feribot seferleri vardır.
Farklı bir yürüyüş içinse, adanın en çok fotoğraflanan yeri olan Chania'nın eski kenti görülmeli. Venedik limanı ve sembolik deniz fenerinin arkasında uzanan, Venedik ve Osmanlı mimarisinin yüzyıllara yayıldığı, araç trafiğine kapalı bir sokak labirentidir burası. Limandaki tavernalar işlevsel olsa da birkaç sokak içeridekiler daha iyidir. Kıyıdaki pitoresk Kioutsouk Hasan Camii, Girit'in iki yüz yıl Osmanlı egemenliğinde kaldığını hatırlatır.
Girit'teki Knossos arkeolojik alanını ziyaret edenler. (EUROKINISSI / Kültür Bakanlığı)
Daha büyük ölçekli tarih için, Heraklion'un on dakika dışındaki Knossos Sarayı, Minos uygarlığının merkezi ve adanın en büyük arkeolojik alanıdır. Freskler, taht odası ve labirent benzeri alt katlar, dört bin yıllık bir Avrupa başkentinin nasıl bir yer olduğu hakkında fikir verir. Ziyaret, duvarlardan çıkarılan orijinal fresklerin sergilendiği Heraklion Arkeoloji Müzesi ile birleştirilmelidir. Erken gidin, çünkü saat on birden itibaren hem sıcak hem de kalabalık artar. Daha doğuda, Elounda açıklarındaki küçük surlu Spinalonga adası, 1957'ye kadar cüzzam kolonisi olarak hizmet vermiştir ve Venedik kalesi ile kalıntıları, Victoria Hislop'un 'Ada' romanının da katkısıyla doğu Girit'in en çok ziyaret edilen yerlerinden biri haline gelmiştir. Sezonda Elounda ve Plaka'dan sık sık tekne seferleri düzenlenir. Önce kitabı okuyun.
Çoğu ziyaretçinin hafife aldığı şey yemektir; özellikle de yemeğin geldiği yerlerde nasıl hazırlandığı. Girit mutfağı, Yunanistan'ın en sağlıklısı olarak kabul edilir ve iç kesimlerdeki köylerde, Heraklion'un güneyindeki Archanes, Psiloritis eteklerindeki Anogeia, Rethymno ile güney kıyısı arasındaki Spili'de hâlâ usulüne uygun pişirilir.
Kuzu eti, yabani otlar, taze peynirler – ve isteseniz de istemeseniz de öğle yemeğinden sonra gelen rakıyı bekleyin. Archanes ve Peza çevresindeki şarap imalathaneleri, Vidiano, Vilana, Liatiko ve Kotsifali gibi yerel üzümlerin tadımını sunuyor; birçoğu Girit evlerinde yemek pişirme dersleriyle birleştiriliyor ve seyahatin başlarında buna bir gün ayırmak, geri kalanında yeme şeklinizi değiştirebilir.
Güney kıyısındaki dağ yolları meşhur bir hal almaya başladığında, ki öyle olacak, feribot imdada yetişir. Mayıs'tan Eylül'e kadar yerel tekneler, Hora Sfakion, Loutro, Agia Roumeli, Paleochora ve Sougia arasında düzenli seferler yaparak direksiyon başına geçmeden bir plaj kasabasından diğerine geçmenizi sağlar. Yalnızca yaya veya tekneyle ulaşılabilen Loutro, çoğu kişinin kaçırdığına pişman olduğu yerdir. Ve son bir tavsiye: Girit yavaş tempoyu ödüllendirir. Bir ya da iki üs seçin; batı için Chania, orta için Heraklion veya Rethymno, doğu için Agios Nikolaos ve buralardan ilerleyin. Adanın tamamını bir haftada görmeye çalışmak, hiçbirini görmemenin en kesin yoludur.
