Yunanistan sendikal hareketinde kritik iki mücadele, PAME'nin zaferiyle sonuçlandı. Bu gelişme, işveren ve hükümet kontrolündeki sendikacılığa karşı güç dengelerini değiştirme yolunda umut verici bir adım olarak değerlendiriliyor.
Geniş bir işçi sınıfı nüfusuna sahip Evia bölgesinde PAME büyük bir başarı elde etti. Evia İşçi Merkezi'nde PAME sendikacılarının listesi mutlak çoğunlukla en güçlü güç olarak çıktı ve yeni Yönetim Kurulu'nun 15 üyesinden 13 sandalye kazandı.
İkinci büyük mücadele ise OLME'nin (Ortaöğretim Öğretmenleri Federasyonu) 22. Kongresi'nde yaşandı. PAME sendikacılarından oluşan liste, ilk kez 46 yıl sonra en güçlü güç olarak çıktı. Bu gelişme, öğretmen hareketinde mücadeleci yönün güçlenmesi ve uzlaşmacı, bekleyişçi güçlere karşı önemli bir adım olarak değerlendiriliyor.
PAME'nin bu başarısı, işçi sınıfının çıkarlarını savunan, mücadeleci ve sınıf temelli bir sendikacılık inşa etme çabasında önemli bir aşama olarak öne çıkıyor.
