Yunanistan sendikal hareketinde süregelen iki önemli mücadele, PAME (Tüm İşçilerin Militan Cephesi) için büyük başarılarla sonuçlandı. Bu gelişme, işveren ve hükümet kontrolündeki sendikacılığa karşı güç dengesini değiştirme çabasında umut verici bir mesaj oldu.
Fabrikaların ve işçilerin yoğun olduğu Evia bölgesindeki İşçi Merkezi'nde, işçiler ve sendikaları PAME güçlerine olan güvenlerini yeniden teyit etti. PAME, önceki yıllarda mücadelenin örgütlenmesinde ön saflarda yer almıştı.
İşverenlerin, onların mekanizmalarının ve GSEE (Yunanistan Genel İşçi Konfederasyonu) yönetimi dahil işveren ve hükümet kontrolündeki sendikacılık güçlerinin saldırısına rağmen, Evia İşçi Merkezi işçilerin elinde kaldı. Bu güçler, işçilerin kitlesel katılımını baltalamaya çalışmıştı.
PAME'li sendikacıların listesi, mutlak çoğunlukla yeni Yönetim Kurulu'ndaki 15 sandalyenin 13'ünü kazanarak birinci güç oldu.
Aynı zamanda, OLME (Ortaöğretim Görevlileri Federasyonu) 22. Kongresi'nde, PAME'li sendikacılardan oluşan liste 46 yıl sonra ilk kez birinci güç olarak çıktı. Bu gelişme, öğretmen hareketinin uzlaşma, bekle-gör taktiği ve hükümet politikasına destek veren güçlerine karşı militan yönünü güçlendirmede önemli bir adım oluşturuyor.
Bu iki başarı, sınıf odaklı güçlerin işyerlerinde, okullarda, sendikalarda ve federasyonlarda günlük, tutarlı ve kararlı faaliyetlerinin sonucudur. Bunlar, işçilerin hükümetin, işverenlerin ve AB'nin ücretlere, işçi haklarına, örgütlenme özgürlüğüne, kamu ve parasız eğitime yönelik saldırılarına verdiği yanıttır.
İşçiler Sendikaların İşveren Kontrolüne Direnç Gösterebilir
Bu sonuçlar, işçilerin sendikaları işverenlere, hükümetlere, AB'ye ve NATO'ya destek mekanizmalarına dönüştüren güçleri bir kenara itebileceğine dair net bir mesaj veriyor. İşçiler, işyerlerinde ve sektörlerde canlı, militan, demokratik ve kendi ihtiyaçlarına hizmet eden sendikaları güçlendirebilir; iş gruplarının kârlarına ve savaşlara değil.
Yunanistan'daki sınıf odaklı güçler, işçi hareketini yeniden örgütleme, güç dengesini değiştirme ve her sektörde ve işyerinde mücadeleyi örgütleme çabasını daha da kararlılıkla sürdürecek.
Bu zaferler işçilerin, öğretmenlerin, sendikaların ve teslimiyetle, hükümetin 'kurtarıcılarını' ya da yukarıdan çözümleri beklemeyi reddeden herkesindir. Bunlar, sendikaların işçilerin elinde olması, haklarla yaşam ve çalışma, Yunanistan'da ve uluslararası alanda sınıf mücadelesini güçlendirme yolunda atılmış bir adımdır.
