Atina'da Yunanistan Ulusal Operası'nın yakın zamanda sahneye koyduğu bir yapım, bir grup yaşlıya genç ruhlarındaki enerjiyi sahnede ortaya koyma fırsatı verdi. Bu yapım, yeni bir şey öğrenmek için kimsenin çok yaşlı olmadığını gösterdi.
Her şey 2018'de, gitarı daha basit bir yöntemle çalmayı öğreten bir kursla başladı. Girişim zamanla yaygınlaştı. Haftalık oturumlarda operanın alternatif sahnesinde gitar çalmayı ve şarkı söylemeyi öğrenen 100'den fazla yaşlı yurttaş girişime katıldı.
Sezon sonu resitalleri, 23 Ekim'de biletleri tükenen bir yapıma dönüştü. Yapım müziği, dansı ve 1980'lerden hikâyeleri bir araya getirdi. 1980'ler, yüksek umutların ve derin hayal kırıklıklarının yaşandığı bir on yıldı ve modern Yunanistan'ı derinden şekillendirdi.
Yaklaşık 70 katılımcının deneyimleri, “Benim Tedavisi Olmayan Aşkım: Tarihle Bir Randevu” adlı yapımın temelini oluşturdu. Sahne, ortak hafıza ve ifade alanına dönüştü. Yapım, emekliliğin hareketsiz bir yaşama teslim olmak ve yaratıcı ruhu söndürmek anlamına geldiği düşüncesine meydan okudu.
Yapımın şefi Kiki Kerzeli, “Yaşlandıkça öğrenmeyi bıraktığımız ve artık öğrenmek istemediğimiz gibi önyargılı bir düşüncemiz var. Durum böyle değil” dedi. Kerzeli, Associated Press'e (AP) şunları söyledi: “Gördüğümüz şu ki, bu insanlar yalnızca eğlence istemiyor. Onların öğrenmeye de büyük bir susuzluğu var.”
Katılımcılardan biri olan Sandra Paleologou, 82 yaşındaki haliyle yapımın en yaşlı katılımcılarından biriydi. Çok uluslu bir ilaç şirketinde uzun yıllar üst düzey yönetici olarak çalıştığı için müzik, dans, okuma ve resim gibi tutkularının peşinden gidemedi. Ancak emeklilik ona yeni bir yaşam biçimi sundu.
Paleologou, “Emekli maaşımı aldıktan sonra hayatı doyasıya yaşamaya başladım. Yapmak zorunda olduğum işleri bırakıp yapmak istediklerime yöneldiğim an buydu. Bu benim için yeniden doğuştu, bir rönesanstı” dedi ve ekledi: “Sanatın hiçbir yaşı yok.”
“Sabah 20 yaşındaymış gibi uyanabilirim, sonra zor bir gün geçirebilirim ve öğlene doğru kendimi 100 yaşında hissederim. Sonra taze bir düşünce, bir haber ya da başka bir şey gelir. Resim yaparım, resmimi çok severim ve kendimi yeniden 40 yaşında hissederim. Bir günde pek çok yaşım oluyor” dedi.
Atina merkezindeki tıklım tıklım dolu Olympia Belediye Müzik Tiyatrosu “Maria Callas”ta akrabalar, arkadaşlar ve pek çok kişi iki 90 dakikalık gösteriyi ücretsiz izledi. Yapımlar, aylar süren özveri, hazırlık ve emeğin sonucuydu.
Büyük gecenin arifesindeki bir provada yönetmen, bazı kişilerin pozisyonlarını düzeltti ve sahnedeki işaretlerini not etmelerini istedi. Koreograf, dansçıların sıraları arasından geçerek bazılarına adımlarında yardımcı oldu.
Ana gösteride Paleologou, siyah askılı mavi payetli bir elbise giydi ve kalkıp hikâyesini anlattı. Eşiyle birlikte doğum gününü dışarıda kutlamak istediğini, sekiz aylık hamileyken dans etmek istediğini söyledi. Bir gece kulübü çalışanı onu dans pistinden ayrılmaya çağırdı, çünkü kimse orada bebek doğurtmak istemiyordu. Paleologou, kahkahalar ve alkışlar arasında mikrofondan uzaklaştı ve dans ederek yerine döndü.
Bir başka katılımcı Themis Kotsifakis, 68 yaşında emekli bir öğretmen ve aktif bir sendikacı. Emeklilerin haklarını savunmaya devam ediyor. Kotsifakis sahnede sendika gösterilerine katıldığını anlatan bir monolog sundu ve diğer oyunculara 1980'leri neden hatırladıklarını sordu. Bir kadın, “Çünkü çocuklarımı doğurdum” dedi. Bir diğeri ise “Çünkü ‘Dynasty’ dizisini izliyorduk” diye yanıtladı.
Kotsifakis AP'ye, “Hâlâ buradayız. Hâlâ hayattayız ve aktifiz” dedi.
23 Ekim'de salonda oturan seyirciler için bu mesaj, sahnedeki katılımcılardan çok net biçimde ulaştı.
