Kimi hayaller ideal koşullarda doğar, kimileri ise şiddete, yoksulluğa, dışlanmaya ve dünyanın senin nerede duracağına önceden karar vermiş bakışlarına karşı ayakta kalmak zorundadır.
Bu iki film, «Congo Boy» ve «I Matter», kameralarını kendilerine düşenden fazlasını talep etmeye cesaret eden gençlere çeviriyor. Bu gençler için sanat, var olabilmenin bir yolu oluyor.
Farklı dünya köşelerinden çekilen iki film aynı soruyu merkezine alıyor: Çevrendeki herkes aksini ısrarla savunurken, duyulmak istemek ne anlama gelir?
Congo Boy: Bangui sokaklarından Cannes ödüllerine
«Congo Boy»un ilk karesinden itibaren hızlı bir ritme kapılıyoruz. Askerler Orta Afrika Cumhuriyeti'nin kalbindeki bir gece eğlence mekânına dalıyor ve kalabalık dağılıyor. Ama bir çocuk yine de sahneye çıkıp mikrofonu eline alıyor ve şarkı söylemeye başlıyor.
Bu çocuk Robert. On yedi yaşında, dört küçük kardeşine bakan bir Kongolu mülteci. Anne babası bürokratik bir ayrıntı yüzünden hapse atılınca, kardeşlerini büyütme sorumluluğu ona kalmış.
Gündüzleri araba yıkıyor, su satıyor, sınavlarına çalışıyor. Geceleri ise sahneye hükmediyor.
Rafiki Fariala: Otobiyografisinin unsurlarını hayal malzemesine dönüştürüyor
Senarist ve yönetmen Rafiki Fariala, başkent Bangui'de büyüdüğü sokaklarda geçen kendi otobiyografisinin unsurlarını hayal malzemesine dönüştürüyor. Filmin müzikleri de nabız gibi atıyor ve bu müziklerin yaratıcı imzası Fariala'ya ait. Filmin anlatıcısının sesi ise ilk kez ekrana çıkan Bradley Fiyomona'ya ait; Fiyomona filmin gerçek anlatıcısı.
Film, pazarlarda, kulüplerde ve sokak aralarında, sokağa çıkma yasağı saatlerinde el kamerasıyla çekilmiş. Kadroda ilk kez oyunculuk yapan isimler var ve ortaya çıkan şey, kendi yaşamlarının dramatizasyonunu andırıyor. Bu yaklaşım, mülteciliği anlatan kalıplaşmış hikâyelere karşı nadir görülen bir bakış sunuyor: umutsuzluk yaymayan bir hikâye.
Ama film, gündelik hayatın ritmiyle akan bir rahatlığın ışığıyla parlıyor.
Bu film dans ediyor, sendeliyor, ritmini durmadan yeniden buluyor. Ve yakın zamanda yapılan Cannes Film Festivali'nde «Belli Bir Bakış» bölümünde En İyi Oyuncu Ödülü'nü kazanıyor.
«I Matter»: Venedik Film Festivali'ne ulaşan ilk Roman kadın yönetmenin uzun metrajlı filmi
Alina Şerban'ın «I Matter» filminde Rebeka bir yetimhanede yaşıyor ve Romanya'nın en önde gelen oyunculuk okulunda birinci sınıf öğrencisi.
Oyunculuk dersindeki ilk sınavı için kendisine görünüşte sıradan bir ödev veriliyor: Odasından kişisel eşyalarını getirmek.
Ama bu basit istek Rebeka'yı çok zor bir duruma sokuyor, çünkü hiçbir zaman kendi odası ve kişisel eşyası olmamıştı.
Onun için zorluk, yalnızca gerçek benliğini izleyicisinin önünde açığa vurmak değil. Bunun ötesinde, Roman olarak ve çocuk koruma sisteminde büyüyen bir yetim olarak kendini herkesin önüne koymak.
Alina Şerban, Roman topluluğundan gelen öncü bir Romanyalı oyuncu, tiyatro yazarı, senarist ve yönetmen. Eseriyle ırkçılığa, ayrımcılığa ve klişelere karşı mücadele etmekten geri durmayan bir sanatçı.
2026'da «I Matter» filmiyle tarih yazdı: Venedik Film Festivali'nin resmi programına seçilen ilk Roman kadın yönetmen oldu.
