Yunanistan, birçok alanda olduğu gibi, karmaşık ve zor durumlarla başa çıkmaya alışkın. Oysa ortaklarının ve müttefiklerinin çoğu, her an değişkenlik gösterebilen bir bölgenin kıyısında yaşamıyor; üstelik aynı zamanda müttefik olan, öngörülebilir şekilde saldırgan bir komşuları da yok. Bu nedenle Ankara'daki NATO Zirvesi'ne katılan Yunan heyeti, kendini yabancı hissetmeyecek: İttifak içinde her zaman kendi çıkarlarını savunması gerektiğini, birçok müttefikle ikili düzeyde açık kanallara sahip olması gerektiğini ve hiçbir şeyi asla hafife almaması gerektiğini biliyor.
Bugün durum daha da karmaşık, çünkü iki günlük zirve Türkiye'de yapılıyor ve başrolü oynayacak olan ABD Başkanı Donald Trump, Türk mevkidaşı Recep Tayyip Erdoğan'a duyduğu hayranlığı gizlemiyor. Görüşmeler savunma sanayii ve savunma yatırımlarına odaklanacağı için zirvenin özü, savunma harcamalarındaki artışın ağırlıklı olarak ABD'nin sanayi ve teknoloji devlerine mi yarayacağı (Trump'ın talep ettiği gibi) yoksa Avrupalıların kendi sanayi ve teknolojilerini geliştirip geliştiremeyeceği olacak. Yani müttefiklerin bu kritik konuda farklı hedefleri var.
Trump programı altüst etmezse, zirve NATO'nun nasıl değiştiğini gösterecek. İttifakın en güçlü üyesi yalnızca kendi çıkarlarını önemsiyor, diğer herkes buna direnmek ama aynı zamanda Amerika'yı ittifak içinde tutmak zorunda. Milliyetçiliğin egemen olduğu ve özel şirketleri kamu parasıyla güçlendirme çabasının yoğun olduğu bir ortamda müzakereler zorlu geçecek.
Hatta bazı ülkelerin taviz vermek zorunda kalacağı baskı karşısında dostlukların ve ittifakların dayanamayacağı bir noktaya varılabilir. Burada Yunanistan daha da hassas bir konumda: NATO ve Avrupa Birliği üyesi, ancak Yunan-Türk ilişkilerindeki zorluklarla başa çıkabilmek için ABD ile ilişkisine bağımlı.
Bu bağlamda Yunanistan, Trump'ın vaat ettiği gibi Türkiye'yi 'hediyelerle' güçlendirebileceği gerçeğini yönetmek zorunda. Oysa birçok Avrupa ülkesi, savunma sanayii düzeyinde Türkiye ile daha güçlü bağlar kuruyor. Bunlar arasında İtalya, Fransa, İspanya, Portekiz, Romanya ve Polonya var. Ankara bunu ikili anlaşmalarla başardı. Eğer bu zirve, savunma sektöründe AB ile daha resmi bir ilişkiye yol açarsa, Yunanistan, iç ve dış politika cephelerinde ne yaparsa yapsın kimseye hesap vermeyen bir komşu ve müttefikle yüzleşmek zorunda kalacak. Bunun deneyimine sahip olmak, işleri kolaylaştırmıyor.
