Bu kadar sert bir rallinin bu kadar keyifli bir mücadele doğuracağını kim tahmin edebilirdi?
Mücadelede doğru isimler vardı: son iki dünya şampiyonu Sébastien Ogier ve Thierry Neuville.
Mücadele doğru tempoya sahipti; son gün, ortak etap galibiyetleri ve önemli bir lider değişikliğiyle doruğa ulaştı.
Ama sonuç doğru değildi. Ogier kesinlikle galibiyeti hak etmişti ve Neuville'in arka lastiğinin iki kez patlamasından önce de ralliyi kazanmaya yakındı. Ancak herkes bu mücadelenin sürücüler tarafından çözülmesini, talihsizlikle değil, görmek isterdi. Ogier, hafta sonu boyunca Neuville ile kıyasıya mücadele ederken 17 etaptan 8'ini kazanarak mümkün olan 35 puanı topladı ve Super Sunday ile Power Stage'de de liderliği elde etti. Bu galibiyetle şampiyonada lider Elfyn Evans'ın 33 puan gerisinde yer alıyor.
Ogier, kariyerinin 69. WRC zaferini elde ederken, Yunanistan'daki bu ikinci Akropolis Rallisi galibiyetini, ilkinden tam 15 yıl sonra kazandı. Zaferin ardından Ogier, "Yunan tanrıları sonunda beni destekledi. Hafta sonu boyunca Power Stage'e kadar rahatlamaya hiç vakit olmadığını biliyorduk. Her kayadan kaçınmak için dikkatli sürdüm ve sonunda zaferi aldık" dedi.
Sordo, Ogier'in Dehasını Gözler Önüne Seriyor
Belki de Sébastien Ogier'in ne kadar üstün yetenekli olduğunu hafife alıyoruz. Onu son dünya şampiyonu olarak kendi standartlarına göre değerlendiriyoruz ki bu da elbette adil.
Ancak servis parkındaki deneyimli bir başka isim, Ogier'in zirvede kalmayı nasıl başardığını net bir şekilde ortaya koyuyor.
Dani Sordo 43 yaşında, Ogier'den bir yaş büyük. İkisi de aynı doğum yılına sahip. Sordo'nun zirvesi hiçbir zaman Ogier'in seviyesinde olmadı – hatırlayın 2010'u, Ogier'in hızlı yükselişi Sordo'yu Citroën'deki yerinden etmişti.
Sordo ayrıca Ogier'den çok daha az ralliye katılıyor ve bu da ritmini olumsuz etkiliyor. Yunanistan'da yaşının etkileri görüldü; özellikle geçen hafta bol miktardaki yeni etaplar için yeni notlar oluşturmakta zorlandı.
Rallinin en üst seviyesinde yarışmak İspanyol sürücü için "giderek zorlaşıyor" ve bu onun için bir eleştiri değil; beklenen bir durum. Ancak bu, Ogier'in ilk üst düzey startından neredeyse 20 yıl sonra hâlâ referans sürücü olmasının ne kadar olağanüstü olduğunu gösteriyor.
Görünen o ki, tarihi 10. dünya şampiyonluğu yeniden gündeme gelebilir.
Solberg Zorlu Dönemi Henüz Atlatamadı
Beş ralli, dört kaza. Oliver Solberg'in 2026'daki parlak başlangıcı artık uzak bir anı gibi gelmeye başladı.
Geçen ay Japonya'daki kazasından sonra söylemediğimiz pek bir şey kalmadı. Burada asıl dikkat çeken, sorunun sadece asfaltla sınırlı olmaması, toprak zemini de kapsaması.
Peki sırada ne var? Solberg ilk kez (en azından kamuoyu önünde) yaklaşımını değiştirmesi gerektiğini kabul etti çünkü işler istediği gibi gitmiyor.
Evans'a 55 puan geride olan Solberg için şampiyonluk artık imkânsız görünüyor. Ama belki de onun için en iyisi bu. Artık sadece sonuçların peşinden gidebilir ve önünde Estonya gibi bir avantaj var – 2025'te ilk kariyer galibiyetini aldığı ralliyi.
Ancak sorun şu: Eğer orada da hız gösteremezse, bu kez farklı sorular sormaya başlayacak mıyız?
McErlean ve Armstrong Kariyer Zirvelerini Gördü
Jon Armstrong etap galibiyeti aldı; Josh McErlean ise sonuçla mutlu oldu. Daha da önemlisi, M-Sport'un iki İrlandalı pilotu da WRC kariyerlerinin en iyi performanslarını sergiledi.
McErlean'ın rallisi disiplin, sabır ve azim sayesinde geldi. Co-pilotu Eoin Treacy ile birlikte Cumartesi günkü son etap öncesi bozuk bir amortisörü tamir etmek zorunda kaldılar.
26 yaşındaki pilot, neredeyse tüm etaplarda dramalardan uzak durarak ilk altıya girdi. Başlangıçta dördüncü sıradaydı ancak emniyet kemeri ihlali nedeniyle bir dakika ceza aldı; yine de İrlandalı için güçlü bir performanstı.
Armstrong ise bir Rally1 aracına oturduğundan beri vaat ettiği potansiyeli gerçekleştirdi. SS5'te Ogier'in 0,6 saniye önünde en hızlı zamanı yaparak genel klasmanda üçüncülüğe yükseldi. Yol pozisyonu avantaj sağlasa da bu kilometre taşını sonuna kadar hak etti.
Bir sonraki etapta lastik patlaması ve turbonun bozulması acı bir geri dönüş oldu. Ancak 31 yaşındaki pilot, Cumartesi ve Pazar günü yolda (Jourdan Serderidis'in ardından) etkili bir hız göstererek M-Sport'un sezonun en cesaret verici rallisine imza attı.
Katsuta'nın Şampiyonluk Adaylığı Güçleniyor
Sezonun ikinci yarısı öncesinde sorduğumuz sorulardan biri, Takamoto Katsuta'nın şampiyonluk yarışında kalıp kalamayacağıydı.
Kenya ve Hırvatistan'da arka arkaya galibiyet alarak şampiyonada öne geçtikten sonra performansı düşüş gösterdi. Yine de Elfyn Evans'ın en yakın rakibi olarak 7 puan gerideydi.
Akropolis, Katsuta'nın bu yarışta uzun vadeli olduğunu kanıtlıyor. Sadece rallinin ardından Evans'ın avantajını 11 puana indirmiş olmasından değil.
Zihinsel tutumu – Japonya'da belirgin bir zayıflıktı – Yunanistan'da kusursuzdu. Loutraki'ye gelmeden önce zihinsel olarak hazırlanmak için çok çalıştı: "Zamanı gördüğümde hayal kırıklığına uğrayacağımı biliyorum," dedi Perşembe günü DirtFish'e. "Ama zaten şansım yok, bu yüzden sadece kabullenmeye çalışıyorum."
Bu kendini gösterdi. İlk toprak etabında dokuzuncu sıraya kadar düştü, yolun ikinci sırasında olmanın dezavantajını yaşadı. Sonunda sezonun dördüncü podyumunu üçüncü sırada elde etti. Kısacası, Evans'tan (Cumartesi günü lastik patlaması yaşayan) beklediğimiz türden bir performanstı.
Şampiyonluk adayı mı? Katsuta bu kadar ön sıralara yakınken nasıl olmasın?
Rossel'in WRC2 Şampiyonluk Şansı Tükendi
Yohan Rossel'in değerini kanıtlamak için WRC2 şampiyonluğuna ihtiyacı yok. Ancak bu, Yunanistan'da yaşadığı motor arızasını daha az acı kılmıyor.
Monte Carlo ve Portekiz'de yaptığı hatalar Lancia pilotunun şampiyonası için kötü haberdi çünkü bu düşük puanlardan birini final toplamında taşımak zorunda kalacaktı.
Hırvatistan ve Kanarya Adaları galibiyetleri bunu kısmen telafi etti. Ancak Rossel'in Akropolis'ten erken ayrılması şampiyonluk şansını neredeyse bitirdi. WRC2'de ise Robert Vivres ralliyi kazanırken, Andreas Mikkelsen ikinci sırada kaldı; Mikkelsen Power Stage'i kazanamadı.
