Bu haftanın en büyük filmi The Odyssey vizyona girdi. Film bize Nashville'e geliyor; oysa kentin kendisi de antik Yunanistan'a oldukça büyük göndermeler yapıyor. Parthenon'da güzel bir gün geçirmeye çalışan insanlara gidip bir soru sormaya karar verdim: 'Odyssey'in hikayesi nedir?'
Parthenon ziyaretçisi Matthew Triplett gülerek, 'Çoğunu hatırlamıyorum!' dedi. Haklısınız. Çoğumuz için 9. sınıftı ama Parthenon'daki herkes hikayenin birazını biliyordu; mesela yolculuğa kimin çıktığını. Bir çocuk annesiyle birlikte hatırlayarak 'Odysseus!' dedi.
Ziyaretçi Elaina Seybold, 'Yol boyunca bir sürü canavarla karşılaştı' diye anlattı. Triplett sözü devraldı: 'Eve döndüğünde kılık değiştirmişti ve köpeği onu tanıdı.' Seybold ise 'Jason ve Argonotlar'ı düşünüyorum ama bu farklı bir hikaye, değil mi?' diye sordu. Evet, ama ben de o filmi severim.
Parthenon'u ziyaret edenlerin çoğu, bu antik Yunan göndermesinin neden burada olduğunu bilmiyor. Parthenon müdür yardımcısı Katie Petrole şöyle açıklıyor: 'Güneyin Atinası lakabı 1820'lerin ortalarında ortaya çıktı. Nashville eğitim için gelinecek yerdi. İnsanlara Atina'nın bir eğitim ve öğrenim merkezi olduğunu hatırlatıyordu. 1897 Tennessee Yüzüncü Yıl Sergisi'nde şehir, ünlü lakabını temsil eden bir Parthenon inşa etmeye karar verdi. Altı ay dayanması planlanan geçici bir yapıydı ama Nashville halkı tarafından sevildiği için 20 yıldan fazla ayakta kaldı.'
Ardından kalıcı bir Parthenon inşa edildi; dış cephesi 1925'te, içi ise 1931'de tamamlandı. 1990'da ise başka bir şey geldi: 'Kızımız Athena!' dedi Petrole. O yıl kalabalıklar Alan LeQuire'ın Athena Parthenos heykelini ilk kez gördü. Petrole, 'Odyssey'de onu hikayenin ana kahramanı Odysseus'un özel yardımcısı olarak görüyoruz' diye ekledi.
Şu anda Parthenon'un iç kısmında hâlâ HVAC yenileme çalışmaları devam ediyor. Yine de buraya gelenlerin sayısı, Yunan mimarisi ve mitolojisine olan ilginin sürdüğünü gösteriyor. Petrole, 'Bu, binlerce yıllık bir hikaye; aslen gösterilerle anlatılırdı. Arkadaşlar, aileler, gezginler tarafından anlatılan hikayelerdi' dedi.
Belki de Odyssey şiirini onurlandırmanın en iyi yolu, herkesin bir hikaye anlatmasıdır; mesela tepegözle ilgili olanı. Petrole anlatmaya başladı: 'Odysseus ve mürettebatının karşılaştığı bir adada bir tepegöz var.' Parthenon'daki bir çocuk söze girdi: 'Bir mağaradaydılar! Mağara bir tepegöze aitti.' Petrole devam etti: 'O bir çoban ve koyunlarını her gece bu mağarada tutuyor, kapıyı kocaman bir kayayla kapatıyor. Sonunda tepegözün tek gözünü kör etmeyi başarıyorlar. Tepegöz kapıdaki kocaman kayayı kaldırıyor.' Odysseus'un adamları koyunların arasına gizlenip eğilerek tepegözün onları hissetmemesini sağladı. Çocuk, 'Sadece koyunlar olduğunu sandı, bu yüzden onları dışarı çıkardı' dedi. Triplett ise 'Kaçmayı başardılar!' diye ekledi.
Petrole, Odyssey'in Parthenon'la bir bağlantısının daha olduğunu söyledi: 'Filmde Zeus'un yasasından çok bahsediliyor. Bu, misafir dostluğu kavramı, yabancıları karşılama fikri.' Nashville'de olan da bu. Gelin bir ziyaret edin. Üç bin yıllık bir hikaye anlatın.
