Gazete okuduğumda ya da televizyonda haberleri izlediğimde, yazmakta olduğum şeyi sürdürme ya da yepyeni bir işe başlama isteğimi kaybediyorum. Çünkü nasıl?
Bugün dünyada yaşanan bunca trajediye rağmen, ilk bakışta bile olsa bunlarla hiçbir ilgisi yokmuş gibi, nasıl düşüncesizce bir tiyatro oyunu ya da roman yazabilirsin? Liderlerin, kuruluşların ve kurulların, «masum güvercinler» gibi, milyonlarca insanın kanıyla lekelenmiş cüppelerini yırtarak sözde kana susamış Hüseyin için feryat ettiğini görüp duyduğunda bunu nasıl yapabilirsin?
Bunca yıl onu silahlandırdılar, onunla selamlaşmalar, resmiyetler ve sıkı sıkıya kucaklaşmalar yaptılar; yine de hiçbir şey bilmediler mi?
Tıpkı Çavuşesku hakkında bilmedikleri gibi. Tıpkı Kürt soykırımı hakkında şimdi de, daha önce de bilmedikleri gibi. Tıpkı İsrail'in yayılmacılığı hakkında hâlâ bilmedikleri gibi. Ve tıpkı Kıbrıs'ın bölünmesi hakkında hiç öğrenemeyecekleri gibi…
Utanç verici ekonomik-siyasi oyunun korkunç ve yüzsüz yalancılarından gelen korkunç yalanlar; bu oyunda halklar «yaşam alanı» uğruna satranç taşı gibi oynatılıyor. (Hitler hakkında da bilmiyorlardı, ta ki…)
Dünya genelinde ruhu para tutkunları ezerken, ruhsal bir şeyle nasıl uğraşabilirsin? Barbarlık durmadan ilerlerken uygarlıkla nasıl ilgilenebilirsin? Şimdi ve burada olanı zihninden nasıl silersin ve yeri ile zamanı olmayan bir şeye nasıl odaklanırsın?

Ama işte, oluyor. Propylaia'dan geçiyoruz, Kürtlerin açlık grevini görüyoruz ve hızla yoluna devam ediyoruz. Küçük işlerimize gitmek, banyolarımıza girmek, romanlarımızı yazmak, yarın seçim balkonundan söyleyeceğimiz yalanları düşünmek, bir arsa ya da bir kadın yüzünden komşumuzla didişmek için acele ediyoruz…
Ve böylece, insanlık ancak böyle ilerliyor. Bu korkunç değil mi? Ve lanet olsun: bu insanlık dışı!
*Giorgos Skourtis'in «Böyle mi?» başlıklı yazısı, 27 Ağustos 1990 Pazartesi günü Ta Nea gazetesinde yayımlanmıştı.
Atina'da doğan Giorgos Skourtis; tiyatro oyunları, öyküler, novelalar, romanlar, senaryolar ve şarkı sözleri yazdı.
Edebiyata ilk kez 1966 yılında «D.S.'nin Günlüğü» adlı öykü kitabıyla göründü.

İlk tiyatro oyunu «Dadılar» (1970), çağdaş Yunan dramaturgisinde bir dönüm noktası oldu. Bu oyun, Skourtis'in «Lekeler Üçlemesi» dediği üçlemenin ilk oyunu oldu. Üçlemenin diğer iki parçası «Thilea» ve «Müzisyenler» ile tamamlanıyor.

Skourtis'in adı, Sanat Tiyatrosu ve onun tarihiyle ayrılmaz biçimde bağlandı.

Giorgos Skourtis, 19 Kasım 2018 sabahının erken saatlerinde 78 yaşında hayatını kaybetti.