Bu noktada önemli bir hususu belirtmek gerekir: Klasik Dönem'de filotimo kavramı, Atina devletinin karşılık vermesini de kapsıyor. Atina'ya iyilik yapmaya hazır olanlar, yani bu erdemi gösteren kişiler, eylemleri karşılığında onurlandırılacaklarını önceden biliyordu. İyilik ile onurlandırma arasındaki bağ, Attika kararnamelerinin ilgili bölümünde son derece açık. Bu bölümde, onurlandırılacağı vaadiyle başka kişiler de Atina'ya iyilik yapmaya teşvik ediliyor.
Görüldüğü gibi, Atina şehrine olağanüstü hizmetleri nedeniyle onurlandırılan hem yabancılar hem de Atinalılar, olası hayırseverler için olumlu bir model ve taklit edilecek bir örnek işlevi görüyor. Bu kişiler, Atina devletinin iyi işleri için övgü ve taç giydirme ile ödüllendireceğini biliyor. Üstelik filotimo, yani iyilik yapma isteği ve onur verme anlamıyla, idari mekanizmanın verimliliğini artırmakla bile bağlantılı. Bu amaç, görevlerini örnek biçimde yerine getirdikleri için Atina devleti tarafından övülen ve taç giydirilen memurlar için çıkarılan kararnamelerde de görülüyor. Böylece aynı görevlere aday olacak gelecekteki adaylar da onurlandırılanlar kadar büyük bir gayretle çalışmaya teşvik ediliyor.
Klasik Dönem'den Helenistik Dönem'e geçiş, filotimonun yalnızca siyasi bir kavram değil, aynı zamanda kamusal bir erdem olarak Atina dışındaki kentlerin yazıtlarında da görülmesiyle belirginleşiyor. Helenistik Dönem'de kullanılan ilgili dilbilgisel biçimlere gelince, şu noktaların akılda tutulması uygun görülüyor: İsim biçimi (filotimia) hem yurttaşlar hem de yabancılar için kullanılıyor. Fiil (filotimeomai/filotimeisthai) teşvik ifadelerinde karşımıza çıkıyor ve bilinen anlamıyla iyilik yapma ve karşılığında onur verme anlamını taşıyor. Zarf biçimi (filotimos) ise kalos kai filotimos ikilisinin bir unsuru olarak yer alıyor.
